относи́тьсяI несов.

1. (проявлять своё отношение) адно́сіцца, ста́віцца; абыхо́дзіцца кім, чым);

2. (иметь касательство) ты́чыцца, даты́чыцца, даты́чыць; (принадлежать) нале́жаць; адно́сіцца;

3. мат. адно́сіцца;

4. страд. адно́сіцца; заліча́цца, залі́чвацца; см. относи́тьI.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

су́хо нареч., безл., в знач. сказ., прям., перен. су́ха;

су́хо разгова́ривать с ке́м-л. су́ха размаўля́ць з кіме́будзь;

у меня́ в го́рле су́хо у мяне́ ў го́рле су́ха;

су́хо-на́сухо су́ха-на́суха;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уго́дничание удыга́нне, -ння ср. (перад кім, перад чым); (угождение) дагаджа́нне, -ння ср., нараўле́нне, -ння ср. (каму, чаму); (подольщение) падла́шчванне, -ння ср. (да каго, да чаго); (подлизывание) падлі́званне, -ння ср. (да каго, да чаго);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

nfreunden, sich (mit D) пасябрава́ць (з кім-н.);

sich mit der Ttsache ~, dass… прыміры́цца з фа́ктам, што…

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bestärken vt падмацо́ўваць; пацвярджа́ць; мацава́ць, падтры́мліваць;

j-n in siner Minung ~ умацава́ць у кім-н. яго́ную ду́мку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

mtgehen* vi (s) ісці́ (з кім-н.), суправаджа́ць (каго-н.);

etw. ~ lssen* разм. сцягну́ць, укра́сці што-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

mtzählen vt далуча́ць, уключа́ць, лічы́ць ра́зам з кім-н.;

das zählt nicht mit гэ́та не ў лік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nchschleppen vt

1) (D) цягну́ць сле́дам (што-н. за кім-н.)

2) цягну́ць за сабо́й (што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nchstürzen vi (s) (D)

1) кі́дацца наўздаго́н (за кім-н.)

2) ру́хнуць, абвалі́цца ўсле́д (за чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

berbefehl m -(e)s вайск. гало́ўнае кама́ндаванне;

den ~ führen [hben] (über A) кама́ндаваць, распараджа́цца (кім-н., чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)