кантэ́кст, ‑у,
Закончаны ўрывак пісьмовай мовы (тэксту), які дазваляе вызначыць сэнс кожнага слова або выразу, што ў
[Ад лац. contextus — цесная сувязь, злучэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кантэ́кст, ‑у,
Закончаны ўрывак пісьмовай мовы (тэксту), які дазваляе вызначыць сэнс кожнага слова або выразу, што ў
[Ад лац. contextus — цесная сувязь, злучэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капа́льнік, ‑а,
Той, хто займаецца капаннем, копкай чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карта́васць, ‑і,
Картавае вымаўленне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мадэра́та,
1.
2.
[Ад іт. moderato — мерна.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мазу́тны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да мазуту, мазуты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маладажо́н, ‑а,
Мужчына, які нядаўна ажаніўся.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
махо́рачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да махоркі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нядба́лец, ‑льца,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перанервава́цца, ‑нервуюся, ‑нервуешся, ‑нервуецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазаго́йвацца, ‑аецца;
Загаіцца — пра ўсё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)