перакі́нуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца;
1. Штуршком, махам перамясціцца цераз каго‑, што‑н. куды‑н.
2. Хутка перайсці, распаўсюдзіцца на што‑н.
3.
4. Хутка і ў кароткі тэрмін перамясціцца на другое месца.
5. Быць пакладзеным упоперак чаго‑н. для праезду, пераходу.
6.
7.
8.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хілі́ць, хілю, хіліш, хіліць;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
fling
1) кі́даць; шпурля́ць
2) пазіра́ць з пага́рдай, кіда́ць пага́рдлівы по́зірк
3)
а) кі́даць аб зямлю́, валі́ць; скіда́ць
б) (out) брыка́ць
4) кіда́ць (
5) уклада́ць, аддава́ць
1) кі́дацца, выбяга́ць, выско́кваць
2) пачына́ць свары́цца, ла́яцца
3.1) кідо́к -ка́
2) гуля́ньне
3) зьнява́жлівая заўва́га; крыты́чныя напа́дкі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ЛУЦКЕ́ВІЧ (Антон Іванавіч) (29.1.1884,
Друкаваўся з 1906 (
Тв.:
Белорусы. СПб., 1909;
Янка Купала як прарок Адраджэння: Публічная лекцыя, чытаная ў Вільні, Рызе і Дзвінску. Вільня, 1932;
Дзённік // Полымя. 1991. № 4—5.
Літ.:
Бяляцкі А.У. іпастасі літаратурнага крытыка // Вяртання маўклівая споведзь.
Конан У. Антон Луцкевіч: філасофія і эстэтыка
Біч М. Ідэолаг і практык нацыянальнага Адраджэння // Крыніца. 1999. № 4/5;
Казбярук У. Ля вытокаў беларускай дзяржаўнасці, або Свае і чужыя пра Антона Луцкевіча // Там жа;
Сідарэвіч А. З жыцця Антона Луцкевіча //
Яго ж. Антон Луцкевич: Главы из книги // Нёман. 1990. № 7;
Яго ж. Луцкевічы і Луцэвіч // Крыніца. 1999. № 4/5;
Яго ж. Самавызначэнне беларускай сацыял-дэмакратыі;
Антон Луцкевіч.
Янушкевіч Я. Луцкевічы // Шляхам гадоў.
А.М.Сідарэвіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
уба́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
1. і
2. Апынуўшыся дзе‑н., самому пабачыць што‑н.
3. У думках, мроях уявіць сабе каго‑, што‑н.
4. Паглядзеўшы на каго‑, што‑н., выявіць, заўважыць, адкрыць для сябе што‑н.
5. і
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́даць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Валіцца, ляцець зверху ўніз пад уздзеяннем сілы цяжару.
2. Валіцца на зямлю, трацячы апору, раўнавагу.
3.
4.
5. Класціся на каго‑, што‑н., пакрываць сабою каго‑, што‑н. (пра святло,
6. Прыходзіцца на якое‑н. месца (аб націску ў слове).
7.
8.
9.
10. Гінуць, паміраць (аб людзях).
11.
12.
13.
14.
15.
•••
пада́ць, ‑да́м, ‑дасі́, ‑да́сць; ‑дадзі́м, ‑дасце́, ‑даду́ць;
1. Даць, падносячы, аказваючы паслугу.
2. і
3.
4. Даставіць на патрэбнае месца для пасадкі або пагрузкі.
5. і
6.
7.
8. З многімі назоўнікамі ўтварае спалучэнні са значэннем таго ці іншага дзеяння ў залежнасці ад сэнсу назоўніка.
9. і
10. і
11. Паказаць, вывесці (у мастацтве, літаратуры).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хілі́цца, хілюся, хілішся, хіліцца;
1. Прымаць нахіленае становішча; нахіляцца, нагінацца.
2. Нахіляцца набок (пра судна, самалёт і пад.).
3.
4.
5. Пяшчотна туліцца, гарнуцца да каго‑н.
6. Мець схільнасць, ахвоту да чаго‑н., захапляцца чым‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
cast
1) кі́даць, шпурля́ць
2) скіда́ць
3) склада́ць, падліча́ць
4) разьдзяля́ць ро́лі, вызнача́ць акто́раў для ро́ляў
5)
1) кі́даньне
2) закіда́ньне (ву́ды, се́ці)
3) акто́рскі склад (у п’е́се, фі́льме)
4)
а) адлі́ўка
б) ліце́йная фо́рма
5) хірургі́чная павя́зка
6) адце́ньне
•
- cast down
- cast off
- cast on
- cast one’s ballot
- cast out
- cast up
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
упа́сці
1.
2.
◊ у. ду́хам — пасть ду́хом;
ка́менем у. — ка́мнем упа́сть;
засло́на з вачэ́й упа́ла — пелена́ с глаз упа́ла;
я́блыку няма́ дзе ўпа́сці — я́блоку не́где упа́сть;
во́лас з галавы́ не ўпадзе́ — во́лос с головы́ не упадёт;
у. ў во́ка — (каму) обрати́ть на себя́ (чьё) внима́ние;
у. з не́ба на зямлю́ — упа́сть с не́ба на зе́млю
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наве́сці, ‑вяду, ‑вядзеш, ‑вядзе; ‑вядзём, ‑ведзяце;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)