rick

[rɪk]

1.

n.

стог -а m., сьці́рта f. (се́на, сало́мы)

2.

v.t.

стагава́ць, сьціртава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вы́трасціся, ‑трасецца; пр. вытрасся, ‑траслася; зак.

Выпасці, высыпацца ад трасення. Сена вытраслася з воза.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сенаразбі́ўка, ‑і, ДМ ‑біўцы, ж.

Разбіванне, пераварочванне скошанай травы, сена ў час сушкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сенасушы́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Сельскагаспадарчая машына для сушкі сена.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыгнаі́ць, ‑гнаю, ‑гноіш, ‑гноіць; зак., што.

Дрэнна захоўваючы, даць падгнісці; трохі згнаіць. Прыгнаіць сена.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымо́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. прымеш, ‑ла; зак.

Трохі, злёгку намокнуць; падмокнуць. Сена прымокла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уто́ўпіць, ‑плю, ‑піш, ‑піць; зак.

Разм. Змясціць, памясціць. Як утоўпіць столькі сена ў пуню!

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

давазі́ць сов. довози́ть;

усё се́на не паспе́лі д. — всё се́но не успе́ли довози́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ку́льша ж., разг.

1. бедро́ ср.;

2. (у воза сена, соломы) у́гол м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

◎ Лаку́шы ’прыстасаванне для сушкі сена’ (смарг., Сл. паўн.-зах.). Відавочна, з’яўляецца скарочаным варыянтам рус. волокуша, пск. ’невялікі воз сена’, вяц. ’капа сена’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)