ляшы́ць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць; незак., што і без дап.

Абл. Разбіваць участак зямлі на палосы. Ляшыў Мікіта Жыта, І, як на злосць, яму Валы скрывілі баразну. Купала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наме́раць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

1. Адмераць у якой‑н. колькасці. Намераць зямлі. Намераць матэрыі. Намераць жыта.

2. Мераючы, вызначыць колькасць чаго‑н. Намераць дзесяць кіламетраў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патраі́ць, ‑траю, ‑троіш, ‑троіць; зак., што.

Спец. Тройчы ўзараць. Ухадзіўся з работаю дзядзька Марцін. Яшчэ на тым тыдні скончыў сеяць грэчку. Патраіў і папар пад жыта. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ускарпа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Ускапаць, узрыхліць. [Бадытчык:] — Дагавор.., але ж ён, гэты дагавор, сам не арэ. Пакуль малацьба, то я на жыта трошкі ўскарпаю. Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Аржы́ська, іржы́ска, ржы́ска ’зжатае поле жыта’ (ДАБМ к. 270; Смул., 176; Смулкова, SOr, 1969, 1, 71). З польск. rżyśko ’тс’ (улічваючы геаграфічнае пашырэнне на Захадзе і суфіксацыю).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

змало́ць сов. смоло́ть; измоло́ть; (всё, многое — ещё) перемоло́ть; помоло́ть;

з. ко́фе — смоло́ть ко́фе;

жы́та ўжо ~ло́лі — рожь уже́ измоло́ли

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

накалаці́ць сов., разг.

1. натрясти́;

н. я́блыкаў — натрясти́ я́блок;

2. намолоти́ть;

н. жы́та — намолоти́ть ржи;

3. (приготовить болтанием) наболта́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

памало́ць сов.

1. (всё, многое) перемоло́ть, смоло́ть;

п. усё жы́та — перемоло́ть (смоло́ть) всю рожь;

2. (нек-рое время) помоло́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сцерабі́ць сов.

1. искроши́ть;

мы́шы сцерабі́лі ўсё жы́та ў гумне́ — мы́ши искроши́ли всю рожь в гумне́;

2. съесть, уплести́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГАРШЧЭ́ЎШЧЫНСКІ ВІНАКУ́РНЫ ЗАВО́Д.

Дзейнічаў на Беларусі ў 1887—1914 у маёнтку Гаршчэўшчына Аршанскага пав. (цяпер вёска ў Талачынскім р-не Віцебскай вобл.). З жыта, ячменю і бульбы вырабляў і ачышчаў спірт-сырэц, з якога гатавалася гарэлка. Меў паравую машыну (з 1890), у 1895 — паравы кацёл. У 1910 і 1913 працавала па 55 рабочых. У 1900 і 1910 выпускалася па 61—65 тыс. вёдзер гарэлкі.

т. 5, с. 74

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)