Перакабе́нчыцца ’перамучыцца, доўга пакутуючы’, ’адпакутваць ад хваробы’ (Нас.). Да пера- і каве́нчыцца, каве́ндзіцца, кавэ́нчыцца (гл.) з менай в > б.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пільгава́ць ’старанна і доўга мыць’ (гродз., ЖНС). З ’пельгаваць < пялегаваць < пялежыць ’біць, праводзячы палосы’ (гл.). Параўн. таксама пілягпу́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

набалява́цца, ‑лююся, ‑люешся, ‑люецца; зак.

Разм. Уволю, доўга пабаляваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нагаласі́цца, ‑лашуся, ‑лосішся, ‑лосіцца; зак.

Доўга, многа паплакаць, галосячы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нагаспада́рыцца, ‑руся, ‑рышся, ‑рыцца; зак.

Разм. Доўга, уволю пагаспадарыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разбуркава́цца, ‑куецца; зак.

Разм. Пачаць моцна і доўга буркаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раззвіне́цца, ‑ніцца; зак.

Разм. Пачаць доўга, не перастаючы, звінець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рассвярбе́цца, ‑біцца; зак.

Разм. Пачаць моцна і доўга свярбець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нажабрава́цца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца; зак.

Разм. Многа, доўга пажабраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

назя́бнуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.

Разм. Многа, доўга пазябнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)