bungalow [ˈbʌŋgələʊ] n. бу́нгала, аднапавярхо́вы дом з вера́ндай

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dwelling house [ˈdwelɪŋˌhaʊs] n. BrE, law жылы́ дом

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

walk-up [ˈwɔ:kʌp] n. AmE дом без лі́фта

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

workhouse [ˈwɜ:khaʊs] n. hist. рабо́тны дом (у Англіі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вы́жыць², -жыву, -жывеш, -жыве; -жыты; зак., каго (што) (разм.).

Прымусіць пакінуць свой дом, вымусіць пайсці адкуль-н.

В. жыльца.

В. са службы.

|| незак. выжыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. выжыва́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

засялі́ць, -сялю́, -се́ліш, -се́ліць; -се́лены; зак., што.

Пасяліўшыся або пасяліўшы каго-н. дзе-н., заняць, насяліць цалкам.

Навасёлы засялілі край.

З. дом.

|| незак. засяля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. засяле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фамі́лія, -і, мн. -і, -лій, ж.

1. Род, шэраг пакаленняў, якія маюць аднаго продка.

Радавітая ф.

2. Сям’я, члены сям’і (уст.).

|| прым. фамі́льны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Ф. дом Міцкевічаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

домаўла́снік, ‑а, м.

Той, каму належыць дом; уладальнік дома.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяціпавярхо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае пяць паверхаў. Пяціпавярховы дом.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохпавярхо́вы, ‑ая, ‑ае.

Вышынёй у тры паверхі. Трохпавярховы дом.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)