battle​1 [ˈbætl] n.

1. бі́тва, бой;

the Battle of Britain hist. бі́тва за А́нглію;

killed in battle загі́нуў на вайне́

2. барацьба́;

the battle of life/the battle to survive барацьба́ за існава́нне;

a battle of wits спабо́рніцтва ду́мак

♦

do battle with smb. over smth. змага́цца з кім-н. за што-н.;

half the battle зару́ка по́спеху

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Lóhnkampf m -(e)s, -kämpfe барацьба́ за па(д)вышэ́нне зарабо́тнай пла́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schúltersieg m -(e)s, -e спарт. чы́стая перамо́га, перамо́га на тушэ́ (барацьба)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

за́суха, ‑і, ДМ ‑сусе, ж.

Працяглая адсутнасць дажджоў летам, якая суправаджаецца моцным перасыханнем глебы і гібеллю раслін. Барацьба з засухай. □ Ад лясоў, як даведаўся Петрык, і клімат робіцца мякчэйшым, і знікаюць засухі, што губяць пасевы. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

skirmish​1 [ˈskɜ:mɪʃ] n. суты́чка, схва́тка;

border skirmishes паме́жныя суты́чкі;

domestic skirmishes ха́тнія сва́ркі;

fall in a skirmish загі́нуць у схва́тцы;

a skirmish of wits барацьба́ ду́мак

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

weed​1 [wi:d] n.

1. пустазе́лле;

a weed control барацьба́ з пустазе́ллем

2. BrE infml слаба́к, кво́лы чалаве́к

3. infml the weed тыту́нь, таба́к; цыгарэ́ты; AmE марыхуа́на

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Бае́ц. Рус. бое́ц, укр. боє́ць. Ёсць і ў іншых слав. мовах. Nom. agentis з суфіксам *‑ьcь ад слав. *bojь ’бой, барацьба’ (аблаутная форма да *biti *bьjǫ). Гл. Бернекер, 68. Іначай, але непераканаўча Шанскі, 1, Б, 152: ад бои ’баец, воін’ (тады бае́ц было б памяншальнай формай!). Таго ж паходжання і бае́ц ’бітка’ (Нас.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Палі́тыка ’грамадская дзейнасць, барацьба, у якой адлюстроўваюцца карэнныя інтарэсы класаў і іх узаемаадносіны; дзейнасць дзяржавы ў галіне ўнутранага жыцця і міжнародных адносін’ (ТСБМ). З рус. поли́тика (Крукоўскі, Уплыў, 78), або хутчэй праз польск. polityka, якое з’яўляецца і крыніцай рус. слова, з лац. (ars) politika, грэч. πολιτική ад πόλις ’горад’ (гл. Фасмер, 3, 310).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

збыт (род. збы́ту) м. сбыт;

з. тава́раў — сбыт това́ров;

барацьба́ памі́ж краі́намі за ры́нкі збы́ту — борьба́ ме́жду стра́нами за ры́нки сбы́та

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

партэ́рны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да партэра (у 1, 2 і 3 знач.). Партэрныя гледачы. Партэрная зеляніна.

2. Спец. Які карыстаецца партэрам (у 4 знач.); які выконваецца ў партэры (у 4 знач.). Партэрны барэц. Партэрная барацьба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)