распаўзці́ся, 1 і 2
1. Папаўзці ў розныя
2. Расплыцца, расцячыся на паверхні чаго
3. Разваліцца, разлезціся ад доўгай носкі, ад старасці (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
распаўзці́ся, 1 і 2
1. Папаўзці ў розныя
2. Расплыцца, расцячыся на паверхні чаго
3. Разваліцца, разлезціся ад доўгай носкі, ад старасці (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
расхіну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; -ну́ты;
1. што. Адвесці ў
2. што. Раскрыць (дзверы, акно, заслону
3. што. Разгарнуць (што
4. каго-што. Прымусіць расступіцца.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
БЯЗЗЛІ́ТКАВАЯ ПРАКА́ТКА,
атрыманне металічных пруткоў, загатовак, лістоў ці стужак з вадкага металу, які заліваецца ў зазор паміж
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛЕШЧ (Abramis brama),
рыба
Даўж. да 75
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛІНЬ (Tinca tinca),
рыба
Даўж. да 60
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАНАПЛА́Н (ад мана... +
самалёт або планёр з адной нясучай паверхняй (крылом), якая размешчана па абодва
Адрозніваюць нізкаплан (з нізкім размяшчэннем крыла), сярэдне- і высакаплан. Крыло М. можа быць свабоднанясучым, падкосным ці расчалачным (замацаваным знізу і зверху падкосамі або расчалкамі). У параўнанні з біпланам М. мае лепшую абцякальнасць форм, меншае лабавое супраціўленне, большыя скорасці лёту. Свабоднанясучы М. —
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гарэ́лкі, ‑лак;
Рухавая гульня, удзельнікі якой становяцца парамі, а той, хто «гарыць», стаіць наперадзе і па сігналу ловіць аднаго з першай пары, якая разбягаецца ў розныя
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запа́лы, ‑ая, ‑ае.
Які запаў, паглыбіўся ўнутр; упалы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Расплыта́ць ’распластаць’, ’расцягнуць’, ’распляскаць, распляжыць, расцягнуць у
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
разня́ць
1. (раз’яднаць самкнутае) áufmachen
2. (развесці ў
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)