даве́ дацца , -аюся, -аешся, -аецца; зак.
1. што, чаго, пра каго -што, аб кім-чым . Сабраць, атрымаць звесткі аб кім-, чым-н.
Многа чаго ён даведаўся з кніг. 3 розных крыніц можна д. пра дзейнасць Францыска Скарыны.
2. аб кім-чым, пра каго -што . Атрымаць даведку, запытацца аб чым-н.
Д. аб стане хворага.
3. каго . Наведаць каго -н. , прыйсці да каго -н. (разм. ).
Д. бацькі.
|| незак. даве́ двацца , -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыхілі́ ць , -хілю́ , -хі́ ліш, -хі́ ліць; -хі́ лены; зак.
1. каго -што . Схіліць, нагнуць трохі ўніз.
П. галіну.
2. каго -што . Шчыльна наблізіць да чаго-н. , прытуліць, прыціснуць да каго -, чаго-н.
П. дошку да сцяны.
Маці прыхіліла дзіця да грудзей.
3. перан. , каго (што ). Даць прытулак (у 1 знач. ) каму-н. ; выклікаць у кім-н. прыхільныя адносіны да каго -, чаго-н.
П. сірату.
|| незак. прыхіля́ ць , -я́ ю, -я́ еш, -я́ е і прыхі́ льваць , -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
replace
[rɪˈpleɪs]
v.t.
1) замяня́ ць каго́ -што кім-чым або́ ста́ віць каго́ на чыё-н. ме́ сца
2) ста́ віць або́ кла́ сьці наза́ д або́ ізно́ ў на ме́ сца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
reprove
[rɪˈpru:v]
v.t.
га́ ніць, ганьбава́ ць каго́ , крыча́ ць на каго́
to reprove the boy for teasing the cat — накрыча́ ць на хлапца́ за то́ е, што дра́ жніць ката́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
испыта́ ть сов.
1. вы́ прабаваць (каго , што) , праве́ рыць (каго , што) , зрабі́ ць іспы́ ты (каму, чаму) ; (исследовать) дасле́ даваць;
2. (что — изведать) зазна́ ць, зве́ даць; (претерпеть — ещё) перане́ сці; (почувствовать — ещё) адчу́ ць; (пережить) перажы́ ць; (узнать) пазна́ ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кого́ мест. род. , вин. , см. кто ;
не́ у кого, не́ от кого няма́ ў каго́ , няма́ ад каго́ ;
ни у кого́ , ни от кого́ ні ў ко́ га, ні ад ко́ га.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
косну́ ться сов.
1. (дотронуться) дакрану́ цца (да каго , чаго) , даткну́ цца (да каго , чаго) ;
2. перен. (затронуть) закрану́ ць;
косну́ ться вопро́ са закрану́ ць пыта́ нне;
3. (о деле, речи и т. п. ) зайсці́ ; см. каса́ ться .
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
начина́ я
1. деепр. пачына́ ючы; распачына́ ючы;
2. в знач. предлога (с кого, чего, от кого, чего) пачына́ ючы (з каго , чаго, ад каго , чаго) ;
начина́ я с э́ той страни́ цы пачына́ ючы з гэ́ тай старо́ нкі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
развя́ зываться
1. (открепляться) развя́ звацца;
2. перен. (отделываться) разг. адчэ́ плівацца, адвя́ звацца (ад каго , ад чаго) ; (избавляться, освобождаться) пазбаўля́ цца (ад каго , ад чаго) ; см. развяза́ ться 1, 2 ;
3. страд. развя́ звацца; см. развя́ зывать .
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Вініць ’вінаваціць’ (БРС , КТС , Нас. , Бяльк. ), укр. винити ’вініць’, рус. винить , арханг. винуть ’тс’, ст.-рус. винити ’быць прычынай чаго-небудзь, вінаваціць, абвінавачваць, асуджаць, караць’, польск. winić ’прызнаваць вінаватым, абвінавачваць’; ’караць, абкладваць штрафам’; ’плаціць за шкоду, кампенсаваць’, в.-луж. winić ’абвінавачваць’, чэш. viniti ’вініць, лічыць каго -небудзь вінаватым, прыпісваць каму-небудзь адмоўную рысу’, славац. viniť ’абвінавачваць’, макед. вини ’вініць каго -небудзь’, балг. виня ’вініць, абвінавачваць’. Прасл. viniti ўтворана ад назоўніка віна 1 (гл.) і суф. ‑iti .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)