ко́да, ‑ы,
1. Заключная частка музычнага твора.
2. Дадатковы верш у санеце звыш устаноўленых для
[Іт. coda — хвост.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ко́да, ‑ы,
1. Заключная частка музычнага твора.
2. Дадатковы верш у санеце звыш устаноўленых для
[Іт. coda — хвост.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інтэліге́нт, ‑а,
Асоба, якая належыць да інтэлігенцыі; чалавек разумовай працы.
[Ад лац. intelligens, intelligentis — які разумее, ведае; спецыяліст.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
калыва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бліскаві́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да бліскавіцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бяспёры, ‑ая, ‑ае.
Які не мае пер’я.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лака́тар, ‑а,
[Ад лац. locare — размяшчаць, змяшчаць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лушпі́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зганьбава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе;
Тое, што і зганьбіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мадэра́та,
1.
2.
[Ад іт. moderato — мерна.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мазу́тны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да мазуту, мазуты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)