пра́жыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны;
1. што. Апрацоўваць моцным жарам перад спажываннем.
2. (1 і 2
3. (1 і 2
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пра́жыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны;
1. што. Апрацоўваць моцным жарам перад спажываннем.
2. (1 і 2
3. (1 і 2
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пазна́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны;
1. каго-што. Прызнаць у кім-, чым
2. Тое, што і апазнаць.
3. каго-што. Зразумець, набыць веды пра што
4. што. Зведаць, перажыць (
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
развярну́ць, -вярну́, -ве́рнеш, -ве́рне; -вярні́; -ве́рнуты;
1. Разваліць, раскідаць, разбурыць.
2. Раскруціўшы, зрабіць, пашырыць (дзірку, адтуліну
3. Павярнуўшы, змяніць становішча прадмета, напрамак
4. Размясціць у шырыню па лініі фронту (
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шар, -а,
1. У матэматыцы: частка прасторы, абмежаваная сферай.
2. Прадмет такой формы.
Паветраны шар —
1) лятальны апарат, які паднімаецца ў паветра лёгкім газам, што запаўняе
2) шарападобная цацка ў выглядзе абалонкі, напоўненай паветрам або газам.
Хоць шаром пакаці — нічога няма, зусім пуста.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бацько́ўства, ‑а,
1. Кроўная роднасць паміж бацькам і
2. Уласцівыя бацьку пачуцці і адносіны да сваіх дзяцей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́шчыкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гальванатэ́хніка, ‑і,
Раздзел прыкладной электрахіміі, які займаецца пытаннямі асаджэння металу з раствору
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гіпатэрмі́я, ‑і,
[Ад грэч. hypó — пад, знізу і thérmē — цяпло.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адме́тнасць, ‑і,
Якасць адметнага; характэрнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ваўнамы́йка, ‑і,
1. Машына для мыцця воўны.
2. Прадпрыемства або частка
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)