страявы́ вайск. Trúppen-; Exerzíer-;

страявы́ афіцэ́р Trúppenoffízier m -s, -e, Fróntoffízier m;

страява́я слу́жба Trúppendienst m -es;

страява́я ча́стка táktischer Trúppenteil;

страявы́я заня́ткі Exerzíerausbildung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заканчэ́нне н.

1. (завяршэнне) Beénd(ig)ung f -, Ábschluss m -es, -schlüsse, Volléndung f -;

на заканчэ́нне zum Schluss;

2. (заключная частка) Énde n -s, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

звяно́ н.

1. (частка цэлага) Glied n -(e)s, -er; Kéttenglied n; Bestándteil m -(e)s, -e;

2. (група) Grúppe f -, -n, Únterabteilung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Сіняпёс ‘кіслая, неўвапнаваная глеба’ (Сцяшк.), ‘белаватая, вельмі неўрадлівая зямля’ (Юрч. Вытв.). Складанае слова, першая частка да сіні (гл. сіняк 5) як абазначэнне светла-шэрага колеру, параўн. паралельную назву сівапёс (гл.); другая частка да *pěsь (гл. пясок).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ку́дравіцы ’апорная частка прыстасавання пад вясло’ (Нар. сл.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ака́рак ’задняя частка галавы’ (Інстр. I, Касп.). Гл. карак.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Стэ́мпель ‘вастрыё і верхняя частка верацяна’ (Уладз.). Гл. штэмпель.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

дзель Выдзеленая частка зямлі; паласа (Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

по́ўдзень Частка свету, супрацьлеглая поўначы (БРС).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

шляк Край, берагавая частка (Нас. АУ).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)