МА́РКА вытворчая,
выява, якая індывідуалізуе прадукцыю (тавары) і яе вытворцу. Змяшчаецца на вырабах, упакоўцы, тары. Уключае поўную або скарочаную назву прадпрыемства-вытворцы, звесткі аб яго месцазнаходжанні, гатунку і кошце вырабу, стандарце, тэхн. умовах і інш. За пастаўку прадукцыі без вытворчай М. пастаўшчык павінен плаціць штраф. Існуе таксама М. гандлёвая — назва, тэрмін, знак, сімвал, малюнак або іх камбінацыі для ідэнтыфікацыі прадукту прадаўца або групы прадаўцоў і адрознення іх ад прадуктаў канкурэнтаў. Уключае марачнае імя (частка М. ў выглядзе літар, слоў і іх камбінацый) і марачны знак (частка М., якая ўяўляе сабой сімвал, малюнак, каляровае або шрыфтавое афармленне). У залежнасці ад таго, пад якой М. рэалізуецца прадукт, адрозніваюць М. вытворцы, або нацыянальную М. (М., створаная вытворцам або ўзятая ў арэнду ў інш. вытворцы), і прыватную М. (пасрэдніцкую, М. дыстрыб’ютэра, дылера). Вытворчая і гандлёвая М. выкарыстоўваюцца незалежна ад таварнага знака і ў адрозненне ад яго не належаць рэгістрацыі і прававой ахове.
т. 10, с. 114
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АЭРАТАКСА́ЦЫЯ (ад аэра... + лац. taxatio ацэнка),
колькасная або якасная ацэнка раслінных рэсурсаў (пераважна лясных) з лятальных апаратаў. Робіцца вакамерным іх вызначэннем або аэрафотаздымкай з наступнай апрацоўкай і аналізам.
т. 2, с. 174
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вадаме́ршчык, ‑а, м.
Рабочы, які сочыць за расходам або ўзроўнем вады.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
валаса́цік, ‑у, м.
Спец. Горны хрусталь або аметыст з валокнападобнай будовай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ве́яльшчык, ‑а, м.
Той, хто вее збожжа або працуе пры веялцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
во́рвань, ‑і, ж.
Уст. Тлушч, здабыты з марскіх жывёл або рыб.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
двухчле́н, ‑а, м.
Сума або рознасць двух алгебраічных выразаў (членаў); біном.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыскрыміна́цыя, ‑і, ж.
Абмежаванне або пазбаўленне правоў, нераўнапраўнае становішча. Расавая дыскрымінацыя.
[Ад лац. discriminatio — адрозненне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэфекты́ўны, ‑ая, ‑ае.
З фізічнымі або псіхічнымі недахопамі; ненармальны. Дэфектыўнае дзіця.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гепаты́т, ‑у, М ‑тыце, м.
Хвароба печані запаленчага або дыстрафічнага характару.
[Ад грэч. hēpar — печань.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)