Verbum

пільнава́ць, -ну́ю, -ну́еш, -ну́е; -ну́й; незак., каго-што.

1. Вартаваць, сцерагчы.

П. сад.

2. Падсцерагаць, сачыць.

П. каго-н. на вуліцы.

накрыча́ць, -чу́, -чы́ш, -чы́ць; -чы́м, -чыце́, -ча́ць; -чы́ зак., на каго і без дап.

Насварыцца на каго-н.

Н. на свавольніка.

налажы́ць², -лажу́, -ло́жыш, -ло́жыць; -ло́жаны; зак., каго (разм.).

Скіраваць каго-н. на што-н., навучыць чаму-н.

Н. хлопца на добрае.

насміха́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; незак., з каго-чаго і без дап.

Здзекліва смяяцца з каго-, чаго-н.

|| наз. насміха́нне, -я, н.

падлабу́ніцца, -нюся, -нішся, -ніцца; зак., да каго (разм.).

Падлашчыцца, падлізацца.

Ён умее п. да каго хочаш.

|| незак. падлабу́ньвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

расшту́рхнуць, -ну, -неш, -не; -ні́; зак., каго-што (разм.).

Штурхнуўшы, разняць каго-н.

Р. задзірыстых хлапчукоў.

|| незак. расштурхо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

ста́ўленне, -я, н.

Адносіны да каго-, чаго-н., погляд на што-н.; разуменне каго-, чаго-н.

Безадказнае с. да ўласнага здароўя.

тытулава́ць, -лу́ю, -лу́еш, -лу́е; -лу́й; -лава́ны; зак. і незак., каго (што).

Назваць (называць) каго-н. у адпаведнасці з тытулам¹, званнем, чынам.