пара́іцца

1. (папрасіць парады) um Rat frágen, zu Ráte zíehen*;

2. (абмяняцца думкамі) sich beráten* (з кім-н. mit D; пра што-н. über, wegen G)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расквіта́цца

1. (расплаціцца з кім-н.) mit j-m ábrechnen, quitt wérden;

2. (адпомсціць) ábrechnen vi; j-m etw. héimzahlen аддз.;

мы расквіта́ліся wir sind quitt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рахава́цца разм.

1. (рабіць падлік) ábrechnen vt, Géld¦angelegenheiten erlédigen;

2. разм. (раіцца) sich beráten*; berátschlagen vi (з кім-н., аб чым-н. mit D über A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выдыга́ць разм. (перад кім-н.) sich um j-s Gunst bemühen; um j-s Gunst wérben*; scharwénzeln vi (vor D, um A); vor j-m kríechen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

лад​II м. разм. (згода, дружба) Éintracht f -;

◊

жыць у ладзе éinträchtig [in Éintracht] lében;

быць з кім-н. не ў лада́х mit j-m auf Kríegsfuß stehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ла́пка ж. Pfötchen n -s, -; Händchen n -s, - (памянш. – пра руку);

◊

стая́ць [хадзі́ць] на за́дніх ла́пках пе́рад кім-н. j-m líebedienern; vor j-m Männchen máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

міры́цца

1. (з кім-н.) sich versöhnen, sich áussöhnen, Fríeden schlíeßen*;

2. (з чым-н.) sich zúfrieden gében*, sich ábfmden* (mit D); sich fügen (in A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дублёр

(фр. doubleur)

1) той, хто паралельна з кім-н. выконвае адну і тую ж работу і ў патрэбны момант можа замяніць яго (напр. д. касманаўта, д.-шафёр);

2) акцёр, які замяняе асноўнага выканаўцу ролі, а таксама кінаакцёр, які ўдзельнічае ў дубліраванні кінафільма;

3) другі састаў спартыўнай каманды, які з’яўляецца рэзервам для асноўнага саставу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

адплява́цца, ‑плююся, ‑плюешся, ‑плюецца; ‑плюёмся, ‑плюяцеся; зак.

1. Плюючы, ачысціць рот ад чаго‑н. [Аўдзей:] — Учора павёў.. [кабылу] да калодзежа.., а яна як вырвецца з маіх рук ды як капане заднімі нагамі, дык увесь твар мне заляпіла, ледзь адпляваўся. Кулакоўскі.

2. перан. Сплёўваючы, выказаць агіду да чаго‑н., нежаданне мець з кім‑н. справу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

занудзі́цца, ‑джуся, ‑дзішся, ‑дзіцца; зак., па кім-чым і без дап.

Засумаваць, замаркоціцца. Занудзіцца па родным доме. □ Занудзіўся небарака, Замаркотнела чало, І не вытрымаў, заплакаў, Што няшчасце прыплыло. Броўка. — Ты не ведаеш, як мне хочацца ўгледзець цябе і хоць перакінуцца адным слоўцам. Здаецца б, весялей стала на душы, якая занудзілася ад адзіноты. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)