прапытко́ўваць
‘вызнаваць што-небудзь і без прамога дапаўнення (пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапытко́ўваю |
прапытко́ўваем |
| 2-я ас. |
прапытко́ўваеш |
прапытко́ўваеце |
| 3-я ас. |
прапытко́ўвае |
прапытко́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прапытко́ўваў |
прапытко́ўвалі |
| ж. |
прапытко́ўвала |
| н. |
прапытко́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапытко́ўвай |
прапытко́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прапытко́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
працмы́гаць
‘працмыгаць што-небудзь і без прамога дапаўнення (пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
працмы́гаю |
працмы́гаем |
| 2-я ас. |
працмы́гаеш |
працмы́гаеце |
| 3-я ас. |
працмы́гае |
працмы́гаюць |
| Прошлы час |
| м. |
працмы́гаў |
працмы́галі |
| ж. |
працмы́гала |
| н. |
працмы́гала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
працмы́гай |
працмы́гайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
працмы́гаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прашпегава́ць
‘прашпегаваць што-небудзь і без прамога дапаўнення (пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашпегу́ю |
прашпегу́ем |
| 2-я ас. |
прашпегу́еш |
прашпегу́еце |
| 3-я ас. |
прашпегу́е |
прашпегу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прашпегава́ў |
прашпегава́лі |
| ж. |
прашпегава́ла |
| н. |
прашпегава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашпегу́й |
прашпегу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашпегава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прымо́віць
‘сказаць у дадатак, дапоўніць (прымовіць што-небудзь і пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прымо́ўлю |
прымо́вім |
| 2-я ас. |
прымо́віш |
прымо́віце |
| 3-я ас. |
прымо́віць |
прымо́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
прымо́віў |
прымо́вілі |
| ж. |
прымо́віла |
| н. |
прымо́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прымо́ў |
прымо́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прымо́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыпра́жыць
‘апрацаваць што-небудзь моцным жарам; пачаць моцна пячы (пра сонца) каго-небудзь, што-небудзь (прыпражыць галаву) і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпра́жу |
прыпра́жым |
| 2-я ас. |
прыпра́жыш |
прыпра́жыце |
| 3-я ас. |
прыпра́жыць |
прыпра́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпра́жыў |
прыпра́жылі |
| ж. |
прыпра́жыла |
| н. |
прыпра́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпра́ж |
прыпра́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпра́жыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
удабраво́ліць
‘выказаць ласку, спрыяць каму-небудзь, чаму-небудзь (удабраволіць дзеянні каго-небудзь і ўдабраволіць пасадзіць цара на трон)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удабраво́лю |
удабраво́лім |
| 2-я ас. |
удабраво́ліш |
удабраво́ліце |
| 3-я ас. |
удабраво́ліць |
удабраво́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
удабраво́ліў |
удабраво́лілі |
| ж. |
удабраво́ліла |
| н. |
удабраво́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удабраво́ль |
удабраво́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
удабраво́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ускры́ліць
‘узняцца ўгару на крылах (і ў пераносным значэнні); надаць каму-небудзь сілу, надзею (ускрыліць каго-небудзь, што-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ускры́лю |
ускры́лім |
| 2-я ас. |
ускры́ліш |
ускры́ліце |
| 3-я ас. |
ускры́ліць |
ускры́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
ускры́ліў |
ускры́лілі |
| ж. |
ускры́ліла |
| н. |
ускры́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ускры́ль |
ускры́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ускры́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ускрыля́ць
‘уздымацца ўгару на крылах (і ў пераносным значэнні); надаваць каму-небудзь сілу, надзею (ускрыляць каго-небудзь, што-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ускрыля́ю |
ускрыля́ем |
| 2-я ас. |
ускрыля́еш |
ускрыля́еце |
| 3-я ас. |
ускрыля́е |
ускрыля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ускрыля́ў |
ускрыля́лі |
| ж. |
ускрыля́ла |
| н. |
ускрыля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ускрыля́й |
ускрыля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ускрыля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Прыма́цца ’перажываць’ (слонім., Нар. словатв.). Да прыма́ць 1 з пераносам значэння. Параўн. укр. прийма́ти ’успрымаючы што-небудзь, рэагаваць пэўным чынам; выяўляць сваё стаўленне да чаго-, каго-небудзь’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лэхнуць ’быць адданым каму-небудзь, прападаць за кім-небудзь, вельмі любіць што- або каго-небудзь’ (стаўб., Жыв. сл.). Да лахаць 1 (гл.). З прычыны экспрэсіўнасці ‑а‑ > ‑э‑.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)