Verbum

Абрахава́ць ’падлічыць’ (Нас.) < польск. obrachować ’тс’ (Кюнэ, Poln., 81).

Аво́нтпіцца ’пудзіцца’ (Нас.), гл. вонтпіцца. Пачатковае а‑ пратэтычнага характару.

Адсю́ль, ст.-бел. отсюль (1527) (Нас. гіст.). Гл. адкуль.

Адту́ль, ст.-бел. оттуль (1347) (Нас. гіст.). Гл. адкуль.

Ай ’ці’ (Нас., Бяльк., Гарэц.) да аль. Гл. алі.

Акано́м (БРС, Гарэц., Касп., Нас.). Запазычана з ням. Ökonom.

За́чы ’завочна’ (Нас.). З *за очи са сцягненнем галосных.

Злэўдзіць ’украсці (іран.)’ (Юрч. Сін.). Гл. лэўдзіць ’красці’ (Нас.).

Карапу́зіцца ’выстаўляць пуза, выхваляцца’ (Нас., Касп.), да карапуз (гл.).

Спасо́біць ‘садзейнічаць, дапамагаць’, спасабля́ць (Нас.). Да этымалогіі гл. пасабіць.