coop

I [ku:p]

1.

n.

1) кле́тка для курэ́й, трусо́ў

2) Sl. турма́ f.

2.

v.t.

1) трыма́ць у кле́тцы

2) трыма́ць у ха́це (дзяце́й)

•

- fly the coop

II [ˈkoʊɑ:p]

n., informal

каапэраты́ўная кра́ма, каапэраты́ўны буды́нак

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

отдале́ние ср.

1. (действие) аддале́нне, -ння ср.;

2. (даль) адле́гласць, -ці ж., далечыня́, -ні́ ж.;

держа́ть в отдале́нии трыма́ць на адле́гласці;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

экза́мен, -ну м., прям., перен. экза́мен;

трыма́ць э. — держа́ть экза́мен;

усту́пны э. — вступи́тельный экза́мен;

жыццёвы э. — жите́йский экза́мен;

○ дзяржа́ўныя ~ны — госуда́рственные экза́мены

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

prisoner [ˈprɪznə] n. зняво́лены; пало́нны;

political prisoners паліты́чныя зняво́леныя;

take smb. prisoner узя́ць каго́-н. у пало́н;

keep/hold smb. prisoner трыма́ць каго́-н. у пало́не

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hold down

а) прытры́мваць, прыціска́ць; трыма́ць у падпара́дкаваньні; уціска́ць

б) утрыма́цца (на стано́вішчы), затрыма́ць (пра́цу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

immure

[ɪˈmjʊr]

v.t.

1) замуро́ўваць; умуро́ўваць

2) садзі́ць (у вастро́г), зьняво́льваць

3) зачыня́ць, трыма́ць у чым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

прыро́джаны, ‑ая, ‑ае.

1. Уласцівы ад нараджэння. Прыроджаны імунітэт. Прыроджаны парок сэрца. □ У яе быў прыроджаны такт і уменне трымаць сябе сярод школьнікаў. Колас.

2. Які ў найвышэйшай ступені валодае якімі‑н. уласцівасцямі, якасцямі для якой‑н. дзейнасці. Прыроджаны тэхнік. □ [Расолава:] — На маю думку, Іванова — прыроджаны хірург. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

prowadzić się

незак.

1. весці адно аднаго;

2. паводзіць сябе, трымаць сябе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Тура́я ‘здаровая, дзябёлая жанчына або дзяўчына’ (Стома Сл.). Няясна. Нагадвае словаўтваральны варыянт туры́ца 1 ‘дзябёлая, мажная жанчына’ (Нас.), гл. Меркаванні пра ўтварэнне ад літ. turė́ti ‘мець, валодаць, трымаць, заключаць у сабе’ пры дапамозе суф. ‑a‑ja‑, параўн. туляя́ ‘гультайка’, меляя́ ‘пустамеля’, цера́я ‘тая, хто трэ лён’, верзяя́ ‘пляткарка’, гл. Саўка, Запісы, 23, патрабуюць дадатковай аргументацыі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

zúhaben* vt трыма́ць зачы́неным;

er hat den Mántel zu яго́ паліто́ зашпі́лена

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)