МУЛЯ́Ж (франц. moulage ад mouler фармаваць),

злепак або мадэль прадмета (з гіпсу, воску, парафіну і інш.) у натуральную велічыню; служыць у якасці нагляднага дапаможніка, напр., М. плода, органа, часткі цела.

т. 11, с. 24

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

апрасня́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для апраснення.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асве́тны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць асвеце. Асветныя ўстановы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

водапрыёмны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для прыёму вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыя́канстваваць, ‑ствую, ‑ствуеш, ‑ствуе; незак.

Служыць, быць дыяканам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зава́рачны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для заваркі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нагру́зачны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для нагрузкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паветранаграва́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для награвання паветра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падшалёвачны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для падшалёўвання, падшалёўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прабі́вачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для прабіўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)