clutter​2 [ˈklʌtə] v. прыво́дзіць у беспара́дак; нава́льваць;

The table was cluttered up with bo oks. Стол быў завалены кнігамі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

perplex [pəˈpleks] v. азада́чваць, прыво́дзіць у неўразуме́нне;

I was perplexed by his strange behaviour. Я быў азадачаны яго дзіўнымі паводзінамі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

power​2 [ˈpaʊə] v.

1. прыво́дзіць у дзе́янне або́ рух

2. сілкава́ць, забяспе́чваць эне́ргіяй

power up [ˌpaʊərˈʌp] phr. v. уключы́ць сілкава́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unscramble [ˌʌnˈskræmbl] v.

1. разблы́тваць, рабі́ць зразуме́лым (што-н. няяснае)

2. infml прыво́дзіць у пара́дак; расшыфро́ўваць (паведамленне, перададзенае па тэлефоне)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

beséligen vt ашчаслі́віць; прыво́дзіць у захапле́нне;

beséligt у захапле́нні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábwerfen* vt

1) скіда́ць, скі́дваць

2) прыво́дзіць, дава́ць прыпло́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

popędzać

незак.

1. падганяць, панукваць; прыспешваць;

2. прыводзіць у рух

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пярэ́чыць, -чу, -чыш, -чыць; незак.

1. каму. Выказваць нязгоду з кім-, чым-н., прыводзіць доказ супраць чаго-н.

П. дакладчыку.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.), чаму. Не адпавядаць, маючы ў сабе супярэчнасць.

Паказанні пярэчаць адно аднаму.

Гэта пярэчыць яго погляду.

|| зак. запярэ́чыць, -чу, -чыш, -чыць (да 1 знач.).

|| наз. пярэ́чанне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прися́га прыся́га, -гі ж.;

принесе́ние прися́ги прынясе́нне прыся́гі (прысяга́нне);

ло́жная прися́га непраўдзі́вая (фальшы́вая) прыся́га;

приводи́ть к прися́ге прыво́дзіць да прыся́гі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пара́дкавацца, ‑куюся, ‑куешся, ‑куецца; незак.

1. Разм. Прыводзіць што‑н. у парадак, у належны стан. Цётка Марыся доўга тупала яшчэ, адсюль-адтуль паглядаючы ў акно, што выходзіла на браму. Потым пайшла парадкавацца на кухню. Пальчэўскі.

2. Зал. да парадкаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)