Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падве́сцісов., в разн. знач. подвести́; (итоги — ещё) подыто́жить;
п. да до́шкі — подвести́ к доске́;
п. фунда́мент — подвести́ фунда́мент;
п. бро́вы — подвести́ бро́ви;
п. тава́рыша — подвести́ това́рища;
п. пад ту́ю ці і́ншую філасо́фскую катэго́рыю — подвести́под ту и́ли ину́ю филосо́фскую катего́рию;
п. вы́нікі — подвести́ ито́ги, подыто́жить;
◊ п. пад манасты́р — подвести́под монасты́рь;
п. ры́су — подвести́ черту́;
пад адзі́н ранжы́р п. — под оди́н ранжи́р подвести́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
впечатле́ниев разн. знач. ура́жанне, -ння ср.;
производи́ть впечатле́ние рабі́ць ура́жанне;
находи́ться под впечатле́нием быць пад ура́жаннем;
сложи́лось впечатле́ние скла́лася ура́жанне;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
плячу́к (род. плечука́) м.
1.разг. плечо́ср.;
падпе́рці плечуко́м — подпере́ть плечо́м;
2. (подкладка под плечо в одежде) пле́чико ср.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ГАНЧА́РНЫ ГО́РАН,
печ для абпальвання ганчарных вырабаў, якая выкарыстоўваецца пры высокаразвітым ганчарстве. Абпальванне ажыццяўляецца гарачымі (700—900 °C) газамі, якія атрымліваюцца пры згаранні паліва. Працэс бывае акісляльны (найб. пашыраны) і ўзнаўляльны (пры недастатковым доступе кіслароду). У сучаснай вытв-сці выкарыстоўваюць горны верт. і гарыз. тыпаў (электрычныя, на мазутным або газавым паліве). Першыя ганчарныя горны вядомы з канца 4-га тыс. да н.э. ў краінах Стараж. Усходу. Былі адкрытага і закрытага тыпаў, 1-, 2-, 3-ярусныя. У Еўропе пашыраны з сярэдзіны 1-га тыс. да н.э., на ўсходнеслав. землях — з 12—13 ст. На Беларусі выяўлены горны ў Мінску (16 ст.), Оршы (17 ст.), Міры (18 ст.). Іх муравалі з цэглы, камянёў, гліны, пераважна 1- і 2-ярусныя, круглыя (грушападобныя) ці чатырохвугольныя ў плане, з адкрытым і купалападобным (скляпеністым) верхам. Ніжні (топачны) ярус заглыблялі ў зямлю, верхні па баках засыпалі грунтам і агароджвалі зрубам, часам умацоўвалі бярвеннем, жэрдкамі, метал. прутамі, дротам, каменнем і дзёрнам. Для агню рабілі яму, у якую выходзіла вусце топкі. Ярусы (камеры) падзяляліся гарыз. перакрыццем (скляпеннем) з адтулінамі (люхтамі) для праходу гарачых газаў. Звычайна ганчарныя горны былі разлічаны на адначасовую тэрмічную апрацоўку 300—350 (часам 800—1000) вырабаў, якая працягвалася 9—14 гадз.
В.М.Ляўко.
Беларускія ганчарныя горны (двух’ярусныя): 1 — круглы з адкрытым верхам; 2 — чатырохвугольны з закрытым верхам.Прамысловы ганчарны горан вертыкальнага тыпу: 1 — малая печ (топка); 2 — под; 3 — вялікая печ; 4 — загрузачная адтуліна; 5 — дымаходы.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Сярпу́ха ’расліна Serratula L.’ (ТСБМ, Кіс.), серьпуха ’нейкая расліна’ (“употребляется обыкновенно для желтѣнія под зеленый цвѣт”; Меер Крыч.), сюды ж таксама сярпо́к ’Serratula L.’ (Байк. і Некр.), што адносяць да іншай расліны ’Falcaria Beruh.’ (Кіс.). Параўн. укр.серпу́ха, серпо́к ’Serratula L.’, рус.серпу́ха ’тс’, польск.sierpik, чэш.srpek, славац.sŕpok, славен.srpek, серб.-харв.ср́пац, балг.сърпе́ц ’тс’, што выводзяцца ад *sьrpь (гл. серп) з-за падабенства лістоў раслін да сярпоў, параўн. таксама назву расліны Бакала: укр.серпорі́з, рус.реза́к. Гл. ЕСУМ, 5, 221, 222.
