дыза́йн

(англ. design = праект, чарцёж, малюнак)

мастацкае праектаванне эстэтычнага выгляду прамысловых вырабаў, прадметнага асяроддзя і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

наката́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; нака́таны; зак., што і чаго.

1. Нанесці на паверхню чаго-н. малюнак, узор і пад. пры дапамозе спецыяльных прыстасаванняў.

Н. узор.

Н. набор.

2. Хутка або наспех напісаць (разм.).

Н. пісьмо.

|| незак. нака́тваць, -аю, -аеш, -ае (да 1 знач.); наз. нака́тванне, -я, н.

|| наз. нака́т, -у, М -ка́це, м. (да 1 знач.) і нака́тка, -і, ДМ -тцы, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

карти́на ж.

1. карці́на, -ны ж.;

2. перен. малю́нак, -нка м., карці́на, -ны ж.;

3. (часть акта в драматическом произведении) карці́на, -ны ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

іко́на

(с.-гр. eikona, ад гр. eikon = выява, вобраз)

малюнак бога або святога як прадмет рэлігійнага пакланення.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

panorama

[,pænəˈræmə]

n.

1) панара́ма f.

а) шыро́кі від на вако́ліцу

б) малю́нак краяві́ду

2) по́ўны агля́д яко́га-н. прадме́ту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

freehand

[ˈfri:hænd]

adj., adv.

1) ад рукі́, руко́й (піса́ць, чарці́ць)

freehand drawing — малю́нак ад рукі́

2) адво́льна, на во́льную руку́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

graphic

[ˈgræfɪk]

1.

adj.

1) во́бразны, жывы́ (раска́з)

2) графі́чны; выяўле́нчы

2.

n.

гравю́ра f., малю́нак -ка m.; літагра́фія f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ціснёны, ‑ая, ‑ае.

1. Атрыманы цісненнем (у 1 знач.). Ціснёны малюнак. Ціснёны узор.

2. Які мае на сабе цісненне, з цісненнем (у 2 знач.). На базары вялікі выбар жаночага абутку, сумак з каляровай ціснёнай скуры, розных упрыгожанняў. В. Вольскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тушо́ўка I ж., в разн. знач. тушёвка;

т. малю́нка — тушёвка рису́нка;

палажы́ць ~ку на малю́нак — положи́ть тушёвку на рису́нок

тушо́ўка II ж. тушёвка; см. тушава́ць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зарысо́ўка, ‑і, ДМ ‑соўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. зарысоўваць — зарысаваць.

2. Р мн. ‑совак. Малюнак з натуры; замалёўка, эскіз. Гэта была вельмі недакладная зарысоўка, і калі добра і доўга прыглядацца да яе, то тады рысунак праступаў выразней. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)