utrzymywać

незак.

1. захоўваць; падтрымліваць, утрымліваць;

utrzymywać w dobrym stanie — захоўваць ў добрым стане;

utrzymywać kogo przy życiu — падтрымліваць у кім жыццё;

2. утрымліваць, мець на утрыманні;

utrzymywać rodzinę — утрымліваць (мець на утрыманні) сямю;

3. сцвярджаць;

utrzymywać że ... — сцвярджаць, што...

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

reserve​2 [rɪˈzɜ:v] v.

1. (for) рэзервава́ць; брані́раваць; зака́зваць за́гадзя;

I’d like to reserve a table for two. Я хачу заказаць столік на дваіх.

2. адклада́ць, запа́сіць, пакіда́ць

3. : reserve judgement адкла́дваць рашэнне

4. : reserve the right захо́ўваць пра́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

балансава́ць

(фр. balancer)

1) захоўваць раўнавагу пры дапамозе рухаў цела (напр. б. на канаце);

2) ураўнаважваць суадносіны звязаных паміж сабой бакоў дзейнасці (напр. б. увоз з вывазам);

3) падводзіць бухгалтарскі баланс.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

эквілібры́стыка

(ад лац. aequilibritas = раўнавага)

1) жанр цыркавога мастацтва, заснаваны на ўменні выканаўцы рабіць складаныя акрабатычныя практыкаванні, захоўваць раўнавагу ў разнастайных становішчах;

2) перан. уменне лёгка прыстасоўвацца, лавіраваць у розных абставінах.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

dyscyplina

dyscyplin|a

ж.

1. дысцыпліна;

~a pracy — працоўная дысцыпліна;

przestrzegać ~y — захоўваць дысцыпліну;

2. дысцыпліна; прадмет; галіна навукі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dyskrecja

dyskrecj|a

ж.

1. уменне захоўваць тайну;

powiem ci w ~i — скажу табе па сакрэце;

2. тактоўнасць; далікатнасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

respektować

незак.

1. шанаваць, паважаць;

respektować czyje zdanie — паважаць чыю думку;

2. выконваць, захоўваць, трымацца;

respektować przepisy — трымацца правіл

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

lip [lɪp] n.

1. губа́;

theupper/lower lip ве́рхняя/ні́жняя губа́

2. край (пасудзіны, кратэра і да т.п.), но́сік (жбана)

♦

keep a stiff upper lip захо́ўваць самавало́данне, вало́даць са бо́й;

be on everyone’s lips быць ва ўсі́х на ву́снах

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

іне́рцыя

(лац. inertia = нерухомасць, бяздзейнасць)

1) уласцівасць цела захоўваць стан спакою або раўнамернага прамалінейнага руху, пакуль якая-н. знешняя прычына не выведзе яго з гэтага стану;

2) перан. вяласць, бяздзейнасць, коснасць (напр. і. мыслення, і. быту).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

нейтралітэ́т, ‑у, М ‑таце, м.

1. У міжнародным праве — становішча дзяржавы, якая не прымае ўдзелу ў вайне, а ў мірны час не ўваходзіць у ваенныя блокі. Захоўваць нейтралітэт. Палітыка нейтралітэту.

2. перан. Неўмяшанне ў чые‑н. справы, барацьбу, спрэчкі і пад.

•••

Пастаянны нейтралітэт — становішча дзяржавы, якая ўзяла абавязацельства не прымаць ўдзелу ў вайне, але захоўвае права па самаабарону, а ў мірны час праводзіць міралюбівую знешнюю палітыку.

Узброены нейтралітэт — становішча дзяржавы, якая не прымае ўдзелу ў вайне, але прыняла меры для самаабароны.

[Ням. Neutralität, ад лац. neutralis — які не належыць ні таму, ні другому.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)