defalcation

[,di:fælˈkeɪʃən]

n.

1) крадзе́ж або́ злоўжыва́ньне грашмі́, растра́та f.

2) скра́дзеная або́ растра́чаная су́ма

3) прысво́йваньне чужо́га

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

entrap

[ɪnˈtræp]

v.t.

1) лаві́ць у па́стку або́ як у па́стку

2) ашу́кваць, ублы́тваць у ця́жкасьці або́ небясьпе́ку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

graduated

[ˈgrædʒueɪtəd]

adj.

1) з нане́сенай шкало́й

2) укла́дзены або́ разьмеркава́ны паво́дле ступе́няў, велічыні́, або́ ў пасьлядо́ўным пара́дку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

newscast

[ˈnu:zkæst]

1.

n.

вы́пуск наві́наў (у ра́дыё або́ тэлеві́зіі)

2.

v.

перадава́ць наві́ны ў ра́дыё або́ тэлеві́зіі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sorority

[səˈrɔrəti]

n., pl. -ties

1) сястры́цтва n.

2) жано́чы або́ дзяво́чы клюб або́ тава́рыства

3) карпара́цыя студэ́нтак

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ГЕЛЬМІ́НТЫ [ад грэч. helmins (helminthos) чарвяк, гліст],

глісты, паразітычныя чэрві, узбуджальнікі глісных хвароб (гельмінтозаў) чалавека, жывёл і раслін. Вядома каля 18 тыс. відаў. Паводле цыкла развіцця падзяляюцца на біягельмінты і геагельмінты. Да гельмінтаў адносяцца чэрві тыпаў плоскія чэрві: трэматоды, або смактуны, і стужачныя чэрві, або цэстоды; з трэматод у чалавека часцей трапляюцца апістархіды, з цэстод — шырокі стужачнік, бычыны*, свіны і карлікавы цэпні, лічынкі эхінакока і альвеакока; круглыя чэрві, або нематоды, — аскарыды, воласагаловы, вастрыцы, трыхінелы, анкіластаміды і інш.; скрэбні, або акантацэфалы; кольчатыя чэрві, або анеліды. Прадстаўнікі скрэбняў і кольчатых чарвей у чалавека паразітуюць рэдка. Гельмінты паразітуюць практычна ва ўсіх органах і тканках. Звычайна заражаюцца гельмінтамі праз ежу, ваду, скуру, плацэнту, пры паяданні прамежкавага гаспадара. Вывучае гельмінты і выкліканыя імі хваробы гельмінталогія.

т. 5, с. 145

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ла́ўка¹, -і, ДМ ла́ўцы, мн. -і, ла́вак, ж.

1. Прыстасаванне для сядзення на некалькі чалавек у выглядзе дошкі (або дошак, збітых разам, часцей без спінкі) на слупках або на ножках у парку, на вуліцы і пад.

2. Невялікая лава (у 1 знач.) у памяшканні.

Ляжаць пад лаўкай.

3. Прыстасаванне ў вагоне для сядзення або ляжання пасажыраў.

На ніжняй лаўцы.

4. Школьная парта (разм.).

Сядзець на апошняй лаўцы.

|| памянш. ла́вачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (да 1 знач.).

|| прым. ла́вачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

bad blood

узае́мная варо́жасьць або́ няна́вісьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

burn down

спалі́ць або́ згарэ́ць дашчэ́нту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bus boy

памага́ты або́ падру́чны афіцыя́нта

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)