cook up

а) падрыхтава́ць; прыду́маць

б) рабі́ць камбіна́цыі або́ круце́льствы

What’s cooking? — Што тут ро́біцца?

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hint

[hɪnt]

1.

n.

намі́нак -ку, намёк -у m., намі́нка f.

2.

v.t.

рабі́ць намі́нак, закіда́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

milden

[ˈmaɪldən]

1.

v.t.

рабі́ць лагадне́йшым, слабе́йшым, цяпле́йшым

2.

v.i.

лагадне́ць, рабі́цца цяпле́йшым, не такі́м мо́цным

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mystify

[ˈmɪstɪfaɪ]

v., -fied, -fying

1) ашаламля́ць, наўмы́сна ўво́дзіць у зман, містыфікава́ць

2) рабі́ць таямні́чым, зага́дкавым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rarefy

[ˈrærəfaɪ]

1.

v.t. -fied, -fying

1) разрэ́джваць, рабі́ць радчэ́йшым

2) ачышча́ць, рафінава́ць

2.

v.i.

разрэ́джвацца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

refine

[rɪˈfaɪn]

1.

v.t.

1) ачышча́ць, рафінава́ць

2) рабі́ць далікатне́йшым, прыгажэ́йшым; удаскана́льваць

2.

v.i.

далікатне́ць; прыгажэ́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

roughen

[ˈrʌfən]

1.

v.t.

рабі́ць шурпа́тым, няро́ўным

2.

v.i.

1) шурпа́ціцца

2) узбу́рвацца, усхвалёўвацца (пра мо́ра)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

toughen

[ˈtʌfən]

1.

v.t.

узмацня́ць, рабі́ць цьвярдзе́йшым, больш трыва́лым

2.

v.i.

мацне́ць; цьвярдзе́ць, рабі́цца больш трыва́лым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Прасве́та ’асвета’ (Др.-Падб.). Запазычанне з укр. просві́та ’тс’, якое, верагодна, з просвіща́ти ’рабіць каго-небудзь асвечаным’, што, у сваю чаргу, паходзіць са ст.-слав. просвѣштати ’асвятляць; асвячаць’ ад про‑ і свѣтити ’свяціць’ (ЕСУМ, 4, 601).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вісачэ́ць ’расці, станавіцца больш высокім’; ’паднімацца вышэй, узвышацца’ (Нас.). Укр. височити ’ўзвышаць, рабіць высокім’, чэш. vysočeti ’рабіцца вышэйшым’. Прасл. vysoč‑ěti. Да высокі (гл.). Утворана пры дапамозе суф. ‑ě‑ti, які абазначае набыццё якасцей азначальнай асновы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)