е́здзіць, езджу, ездзіш, ездзіць; незак.

1. Тое, што і ехаць (у 1 знач.), з той розніцай што «ездзіць» азначае дзеянне, якое паўтараецца ў розных напрамках. Ездзіць у горад. Ездзіць на машыне. □ Дзед Астап ездзіў часам з другімі партызанамі на разведку. Лынькоў. Костусь ездзіў, хадзіў, клапаціўся: жніво ішло, а рукамі, відаць было, нічога зрабіць нельга будзе. Чорны. // Бываць дзе‑н., наведваць каго‑, што‑н. (карыстаючыся транспартам). Яшчэ казаў мой прадзед у свой час, Што будуць ездзіць к нам не за пянькою, А каб вучыцца мудрасці у нас. Прыходзька. — Я так марыў увесь час, што мы будзем жыць суседзямі. У нядзелю мы ездзілі б адзін да аднаго ў госці... Шамякін.

2. Умець карыстацца якім‑н. сродкам перамяшчэння. Умела ездзіць на матацыкле. // Разм. Катацца на каньках, лыжах.

3. перан. Разм. Рухацца, соўгацца па чым‑н. Стары сядзеў неспакойна, круціўся, ездзіў па лаве. Мележ.

4. Разм. Быць, працаваць кім‑н. (пра некаторыя прафесіі). Вася ў дальніх паяздах ездзіць правадніком. Ракітны.

•••

Ездзіць вярхом на кім — мець уладу над кім‑н.

Ездзіць на чыёй спіне, на чыім карку — выкарыстоўваць каго‑н. у сваіх інтарэсах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

part​2 [pɑ:t] v.

1. раздзяля́ць; раздзяля́цца; аддзяля́ць; аддзяля́цца;

part one’s hair рабі́ць прабо́р

2. fml (from) разлуча́ць; разлуча́цца; расстава́цца;

We parted the best of friends. Мы рассталіся лепшымі сябрамі;

He parted from his wife a year ago. Ён разышоўся з жонкай год таму.

3. (with) адмаўля́цца ад чаго́-н. (асабліва з неахвотай);

He hates parting with money. Ён не любіць траціць грошы.

♦

part company (with/from smb.)

1) раз’е́хацца; расста́цца (з кім-н.)

2) пасвары́цца, пераста́ць сябрава́ць (з кім-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сле́дам прысл. hinterhér;

сле́дам за … nach (D), hínter … (D);

ісці́ сле́дам за кім-н. j-m (auf dem Fúße) fólgen; hínter j-m her géhen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

улада́рыць высок.

1. hérrschen vi (над кім-н. über A) (панаваць); behérrschen vt;

2. (быць вышэй, узвышацца) dominíeren vi, vt, überrágen vt; vórherrschen vi (пераважаць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ніц, ні́цма прысл. разм. mit dem Gesícht nach únten;

упа́сці ніц hínfallen* vi (s);

упа́сці ніц пе́рад кім-н. (vor) j-m zu Füßen fállen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пазнаёміцца

1. Bekánntschaft schlíeßen* (з кім-н. mit D); kénnenlérnen vt;

2. (азнаёміцца) sich bekánnt máchen; sich vertráut máchen (з чым-н. mit D) (асвоіцца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пала́яцца разм. sich zerstréiten* (з кім-н. mit D);

пала́яцца праз што-н. sich durch etw. (A) auseinánder bríngen lássen*; sich wégen etw. (G) zerstréiten* [verkráchen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разгляда́ць

1. гл. разгледзець, разглядзець;

2. (лічыць кім-н, чым-н.) betráchten vt (als A);

разгляда́ць што-н.

як знява́гу etw. als éine Beléidigung betráchten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пераапрана́ць, пераапрану́ць

1. (каго-н.) úmkleiden vt, úmziehen* vt; verkléiden vt (у каго-н., кім-н. als);

2. (сукенку і г. д.) (ein Kléidungsstück) wéchseln

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бе́гаць láufen* vi (s); rénnen* vi (s); auf und ab láufen*;

бе́гаць на канька́х Schlíttschuh láufen*;

бе́гаць за кім-н. (разм.) j-m náchlaufen* vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)