го́ран м.

1. тэх. Herd m -(e)s, -e;

кава́льскі го́ран Schmedeherd m;

2. перан. Fueprobe f -, -n;

го́ран жыцця́ загартава́ў яго́ die Fuerprobe des Lbens stählte ihn

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

чхаць, чхнуць

1. nesen vi;

2. перан. разм. груб. (на каго-н., што-н.) nicht bechten, sich hinwgsetzen (über A);

мне чхаць на яго́ ich pfife auf ihn

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

само́та ж.

1. (адзінота) insamkeit f -, Allinsein n -s;

2. (смутак, туга) Kmmer m -s, Gram m -(e)s, Schwrmut f -;

яго́ грызе́ само́та der Gram verzhrt ihn [zehrt an ihm, frisst an ihm]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мо́кра прысл., мо́кры nass; feucht (вільготны);

наскро́зь мо́кры ptschnass, trefnass, trpfnass;

мо́края ку́рыца ein begssener Pdel;

у яго́ во́чы на мо́крым ме́сцы er hat nah ans [am] Wsser gebut

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бранябо́йшчык, ‑а, м.

Стралок, узброены бранябойным ружжом. З другім браневіком «Кацюшы» не пашанцавала: яго паспяшаўся правіць бранябойшчык а.. супрацьтанкавага ружжа. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяздо́глядны, ‑ая, ‑ае.

Які расце, жыве без догляду. [Алесь] хацеў бы цяпер быць табе [настаўніцы] удзячным за падарунак яго амаль бяздогляднаму малалецтву. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяльма́сты, ‑ая, ‑ае.

З бяльмом на воку. Гэты дзядзька зрэдку касавурыў на яго сваё бяльмастае вока і чагосьці падміргваў цётцы. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

веставы́, ‑ога, м.

Ардынарац, пасыльны. Мікіта сядзеў і думаў пра дом. У гэты час да яго прыйшоў веставы ад ротнага. Галавач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гаркава́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць гаркаватага. Тоненькі пялёстак прыліп да губы, і Таццяне прыемна было адчуваць яго гаркаватасць і кволасць, А. Марціновіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гідро́лізны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гідролізу, прызначаны для яго. Гідролізны завод. Гідролізная апрацоўка кармоў. // Прыгатаваны шляхам гідролізу. Гідролізны спірт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)