перадаўжы́ць, ‑даўжу, ‑доўжыш, ‑доўжыць; зак., што.

Разм. Зрабіць занадта доўгім, даўжэйшым, чым трэба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натрубі́ць, ‑трублю, ‑трубіш, ‑трубіць; зак.

Разм. Распаўсюдзіць весткі, чуткі аб кім‑, чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неадэква́тны, ‑ая, ‑ае.

Такі, які зусім не супадае з чым‑н. Неадэкватныя паняцці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недасалі́ць, ‑салю, ‑соліш, ‑соліць; зак., што.

Пасаліць недастаткова, менш, чым патрэбна. Недасаліць кашу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наабмо́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Абматаць вялікую колькасць чаго‑н. чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

награвірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што і чаго.

Нарабіць гравіровак на чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перасса́ць, ‑сеў, ‑ссеш, ‑ссе; ‑сеем, ‑ссяце; зак.

Пасеяць больш, чым трэба. Дзіця перассала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разагітава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго.

Разм. Узмоцнена агітуючы, пераканаць у чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саўлада́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. саўладаць ​2; сумеснае валоданне чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

структу́рнасць, ‑і, ж.

Наяўнасць пэўнай структуры ў чым‑н. Структурнасць глебы. Структурнасць мінералаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)