АНГО́ Б (франц. engobe),
вадкая керамічная фарба на аснове белай ці каляровай гліны, прызначаная для дэкарыравання гліняных вырабаў. Для афарбоўкі выкарыстоўваюць солі металаў і керамічныя пігменты. Ангобам можа пакрываць увесь выраб ці па малюнку. Пасля сушкі вырабы абпальваюць, часта пакрываюць празрыстай глазурай, размалёўкай. Танкамолаты ангоб з дабаўкамі наносяць на чарапіцу і інш. керамічныя вырабы для зніжэння порыстасці. Выкарыстоўваўся са стараж. часоў у дэкар. -прыкладным мастацтве Б. Усходу. Разнавіднасць ангоба — грэч. керамічныя лакі (terra argeta). У Зах. Еўропе ангабіраваныя глазураваныя вырабы наз. мецца-маёліка. На Беларусі ангоб выкарыстоўваюць з 12 ст. (ганчарны посуд, керамічныя пліткі і дробная пластыка з Гродна, Турава, Навагрудка, Полацка, Слоніма). На Івянецкай маст. фабрыцы (Валожынскі р-н ) шырока выкарыстоўваюць каляровы ангоб для размалёўкі посуду і сувеніраў, фляндроўкі, размалёўкі ражком, пэндзлем і інш.
М.Р.Казарог .
т. 1, с. 349
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
лак , -у, мн. м.
1. Раствор смол у спірце, шкіпінары, алеі і інш. , якім пакрываюць паверхню прадметаў, каб надаць ім бляск.
Пакрываць лакам.
2. Бліскучы высахлы слой гэтага раствору на паверхні якога-н. прадмета.
Лакавыя туфлі (са скуры, пакрытай лакам).
3. Касметычны сродак (фарба для пакрыцця пазногцяў або раствор для фіксацыі прычоскі).
Чырвоны л.
|| прым. ла́ кавы , -ая, -ае.
Лакавыя фарбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зле́ зці , -зу, -зеш, -зе; злез, зле́ зла; злезь; зак.
1. Сысці, спусціцца, прытрымліваючыся рукамі, нагамі.
З. з дрэва.
З. з калёс.
2. Пра пасажыра: выйсці, даехаўшы да якога-н. месца (разм. ).
На наступным прыпынку злезем.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Адстаць, адваліцца.
Скура злезла.
Фарба злезла.
4. Зняцца (пра адзенне, абутак; разм. ).
Бот злез з нагі.
|| незак. зла́ зіць , зла́ жу, зла́ зіш, зла́ зіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кінава́ р
(гр. kinnabari)
мінерал чырвонага колеру класа сульфідаў , а таксама фарба з яго.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
туш 2
(ням. Tusche)
чорная ці каляровая вадкая фарба для чарчэння або малявання.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
шыферве́ йс
(ням. Schicfcrweiß, ад Schiefer = сланец + Weiß = белая фарба )
устарэлая назва свінцовага бяліла.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пінк
(англ. pink = ружовы)
ружовая фарба , у склад якой уваходзяць вокісы волава і хрому.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
марэ́ навы , ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да марэны 2 . // Марэнавая фарба .
2. Ярка-чырвоны, колеру марэны. Марэнавы колер.
3. у знач. наз. марэ́ навыя , ‑ых . Назва сямейства пакрытанасенных раслін, да якога адносяцца марэна, хіннае дрэва, кафейнае дрэва і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абле́ зці , -зу, -зеш, -зе; -ле́ зь; зак. разм. ).
1. Страціць валасы або поўсць ці пер’е, скуру; выпасці, вылезці (пра валасы, поўсць, пер’е).
Кот аблез.
2. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв. ). Страціць першапачатковую афарбоўку, верхні слой, выліняць, выцвісці або злезці, адваліцца ад паверхні чаго-н.
Сукенка аблезла.
Фарба аблезла.
3. Змяніць скуру, згарэўшы на сонцы.
За лета ўвесь твар аблез.
|| незак. абла́ зіць , -ла́ жу, -ла́ зіш, -ла́ зіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
акварэ́ ль м.
1. (фарба é llfarbe f á sserfarbe f
2. (карціна , малюнак ) Aquaré ll n é llbild n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)