перадача і прыём інфармацыі з дапамогай радыёхваль; від электрасувязі. Бывае адна- і двухбаковая сувязь, адна- і многаканальная сувязь. На вял. адлегласці (гл.Далёкая сувязь) інфармацыю перадаюць сродкамі касмічнай сувязі. У залежнасці ад формы перададзенай інфармацыі адрозніваюць радыётэлегр., радыётэлеф. сувязь, тэлебачанне, фотатэлеграф і інш.
Зыходная інфармацыя ў радыёперадатчыку пераўтвараецца ў радыёсігналы — эл. ваганні нясучай частаты, прамадуляванай на амплітудзе, частаце ці фазе ў адпаведнасці з зададзеным паведамленнем (гл.Мадуляцыя), якія выпрамяняюцца перадавальнай антэнай у навакольнае асяроддзе, дасягаюць прыёмнай антэны і паступаюць ў радыёпрыёмнік. дзе пераўтвараюцца ў сігналы, адэкватныя перададзенаму паведамленню.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
падпарадкава́льны, ‑ая, ‑ае.
У граматыцы — які злучае сказы па спосабу падпарадкавання (у 2 знач.). Падпарадкавальная сувязь сказаў. Падпарадкавальныя злучнікі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
...тыпія, ‑і, ж.
Другая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на сувязь іх з працэсамі друкавання, паліграфіі, напрыклад: фотатыпія.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
intercommunication
[,ɪntərkə,mju:nɪˈkeɪʃən]
n.
зно́сіны -аў pl. only, нутрана́я су́вязь
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
correlation
[,kɔrəˈleɪʃən]
n.
суадно́сіны pl., дачыне́ньне n.; су́вязьf.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
causality
[kɔˈzæləti]
n., pl. -ties
прычы́ннасьць f., прычы́нная су́вязь
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
плацэ́нта, -ы, ДМ -нце, мн. -ы, -аў, ж. (спец.).
Орган у цяжарнай жанчыны або самкі млекакормячых, пры дапамозе якога ажыццяўляецца сувязь плода і матчынага арганізма; дзіцячае месца, паслед.
|| прым.плацэнта́рны, -ая, -ае.
Плацэнтарныя (наз.; жывародныя млекакормячыя).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прымыка́нне, -я, н.
1.гл. прымкнуць.
2. У граматыцы: падпарадкавальная сінтаксічная сувязь паміж членамі словазлучэння, пры якой незмяняльныя словы (прыслоўі, дзеепрыслоўі, інфінітывы) і форма ступені параўнання сэнсава і граматычна залежаць ад іншых адзінак.
П. прыслоўя да дзеяслова.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
jailbait[ˈdʒeɪlbeɪt]n.infml хло́пец-падле́так або́ дзяўчы́на-падле́так (сексуальная сувязь з якім або якой караецца законам)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)