Трохрадны гармонік. На прызбе чубаты салдат-гарманіст па ўвесь мах расцягваў трохрадку.Ставер.Просценькая руская трохрадка З голасам задумліва глухім: У пярэстых, акуратных латках Кулямі прабітыя мяхі.Бураўкін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шпіцру́тэны, ‑аў; адз. шпіцрутэн, ‑а, м.
Гіст. Доўгія гнуткія дубцы або палкі, якімі білі салдат, злачынцаў у дарэвалюцыйнай Расіі, праганяючы іх праз строй. А гэта была сама тая пара, калі свіст шпіцрутэна зліваўся са звонам кайданаў.Лужанін.
[Ням. Spießrute.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэмабіліза́цыяж. Demobilisatión f -, -en; Demobilisíerung f -, -en;
дэмабіліза́цыя прамысло́васціÚmstellung der Industríe auf Fríedenszwecke;
дэмабіліза́цыя а́рміі Demobilisíerung der Armée;
дэмабіліза́цыя салда́т і афіцэ́раў Demobilisatión der Soldáten und Offizíere
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
жаўне́р
(польск. żolnierz, ад с.-в.-ням. soldnaere)
салдат польскай арміі, а ў 14—17 ст. і арміі Вялікага княства Літоўскага.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
салдат або афіцэр асобага палка гвардзейскай цяжкай кавалерыі ў царскай арміі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
спагі́
(фр. spahi, ад перс. sipahi = салдат)
кавалерысты з мясцовага насельніцтва ў французскіх каланіяльных войсках 19—20 ст. у Паўн. Афрыцы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ко́злік, ‑а, м.
1.Памянш.-ласк.да казёл (у 1, 2 знач.); невялікі казёл. Стаіць козлік шэранькі.Бядуля.
2. Тое, што і казёл (у 8 знач.). За варотамі цямнеў сілуэт «козліка». — Сядайце сюды, — салдат бразнуў дзверцамі кабіны.Алешка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кавалеры́ст, ‑а, М ‑сце, м.
Салдат, афіцэр, які служыць у кавалерыі. Камбрыгу было дваццаць пяць год. Кавалерыст, лейтэнант кадравай службы.Брыль.//Разм. Пра ўмелага, вопытнага наезніка. Сяды-тады.. [старшыня], як дасканалы кавалерыст, любіў віхрам пранесціся на сваім «Ворану».Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пло́йма, ‑ы, ж.
Разм. Вельмі вялікая колькасць, мноства (аб жывых істотах). З балота несла ў сяло вільгаць і наганяла плоймы камароў і мошак.Мурашка.У гэтую часіну партызаны заўважылі, што за ўцекачом гоніцца цэлая плойма салдат.М. Ткачоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
veteran[ˈvetərən]n.
1. ветэра́н, ко́лішні салда́т;
a veteran of the Second World War удзе́льнік Друго́й сусве́тнай вайны́;
Veterans Day Дзень ветэра́наў (у ЗША і Канадзе)
2. во́пытны рабо́тнік, ветэра́н пра́цы;
veterans of the law шматво́пытныя юры́сты
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)