Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
trough[trɒf]n.
1. карму́шка; кары́та; жо́лаб;
be in the troughinfml па́свіцца ля кары́та (перан.)
2. падэ́шва (хвалі)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
náchhinkenviперан. адстава́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Odysséef - перан. адысе́я
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Прыкарэ́ць ’прысохнуць у выглядзе коркі; прыліпнуць і засохнуць’ (Нас., Гарэц., Байк. і Некр., Др.-Падб., Бяльк.), перан. экспр. ’прычапіцца’ (астрав., Сл. ПЗБ). Прэфіксальнае ўтварэнне ад карэ́ць (гл.), параўн. рус.смал.прикоре́ть ’прысохнуць; пакрыцца коркай’, укр.чарніг.прикорі́ти ’засохнуць у выглядзе коркі’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пэ́трахі ’вантробы’ (гродз., Жыв. НС), перан. ’шматкі’ (нясвіж., Сл. ПЗБ), пэ́трах ’ашмётак’ (Цых.), на пэтрах: патрушчыў на пэтрах ’ушчэнт’ (Шляхам гадоў, Мн., 1990, 145). Экспрэсіўны варыянт да патрахі́ ’вантробы’ (гл.), параўн. польск.patrochy ’вантробы; неядомыя абрэзкі і адходы з іх’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Марынава́ць ’кансерваваць, гатаваць харчовыя прадукты ў марынадзе’, (перан.) ’знарок прытрымліваць у адным стане, званні’ (ТСБМ). З рус.мариновать ’тс’ (Крукоўскі, Уплыў, 79–80), якое з франц.mariner або з ням.marinieren < лац.marināre ’класці ў салёную ваду’ (Фасмер, 2, 573).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Музыка́нт ’той, хто іграе на музычным інструменце’ (ТСБМ, Яруш., Сл. ПЗБ), (перан.) ’насякомае’ (Бес.), ст.-бел.музыкант ’тс’ запазычана са ст.-польск.muzykant ’тс’ (Булыка, Лекс. запазыч., 160), якое з с.-лац.musicans, ‑cantis ’які музіцыруе’ (Варш. сл., 2, 1080).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
яд, -у, Мя́дзе, м.
1. Рэчыва, здольнае выклікаць атручэнне, смерць.
Смяротны яд.
Пчаліны яд.
Яд сумненняў (перан.).
2.перан. Злосць, з’едлівасць.
Кожны гад мае свой яд (прыказка).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
недапе́чаны, -ая, -ае.
1. Не даведзены пячэннем да поўнай гатоўнасці.
Недапечаная бульба.
2.перан. Недастаткова падрыхтаваны да якой-н. працы; малавопытны (разм.).
3.перан. Вялы, бязвольны (разм.).
Н. хлопец.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)