chew the cud жава́ць жва́чку (пра жвачных жывёл); перан. перажо́ўваць адно́ і то́е ж
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
entangle[ɪnˈtæŋgl]v.(in, with) заблы́тваць (таксама перан.);
The bird was entangled in the net. Птушка заблыталася ў сетцы.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
icy[ˈaɪsi]adj. ледзяны́ (таксама перан.);
icy roads галалёдзіца на даро́гах;
Her tone was icy. Яна гаварыла ледзяным тонам.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
trough[trɒf]n.
1. карму́шка; кары́та; жо́лаб;
be in the troughinfml па́свіцца ля кары́та (перан.)
2. падэ́шва (хвалі)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
náchhinkenviперан. адстава́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Odysséef - перан. адысе́я
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Пэ́трахі ’вантробы’ (гродз., Жыв. НС), перан. ’шматкі’ (нясвіж., Сл. ПЗБ), пэ́трах ’ашмётак’ (Цых.), на пэтрах: патрушчыў на пэтрах ’ушчэнт’ (Шляхам гадоў, Мн., 1990, 145). Экспрэсіўны варыянт да патрахі́ ’вантробы’ (гл.), параўн. польск.patrochy ’вантробы; неядомыя абрэзкі і адходы з іх’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прыкарэ́ць ’прысохнуць у выглядзе коркі; прыліпнуць і засохнуць’ (Нас., Гарэц., Байк. і Некр., Др.-Падб., Бяльк.), перан. экспр. ’прычапіцца’ (астрав., Сл. ПЗБ). Прэфіксальнае ўтварэнне ад карэ́ць (гл.), параўн. рус.смал.прикоре́ть ’прысохнуць; пакрыцца коркай’, укр.чарніг.прикорі́ти ’засохнуць у выглядзе коркі’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Музыка́нт ’той, хто іграе на музычным інструменце’ (ТСБМ, Яруш., Сл. ПЗБ), (перан.) ’насякомае’ (Бес.), ст.-бел.музыкант ’тс’ запазычана са ст.-польск.muzykant ’тс’ (Булыка, Лекс. запазыч., 160), якое з с.-лац.musicans, ‑cantis ’які музіцыруе’ (Варш. сл., 2, 1080).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Марынава́ць ’кансерваваць, гатаваць харчовыя прадукты ў марынадзе’, (перан.) ’знарок прытрымліваць у адным стане, званні’ (ТСБМ). З рус.мариновать ’тс’ (Крукоўскі, Уплыў, 79–80), якое з франц.mariner або з ням.marinieren < лац.marināre ’класці ў салёную ваду’ (Фасмер, 2, 573).