machinery [məˈʃi:nəri] n.

1. механі́змы; абсталява́нне

2. дэта́лі (машыны, механізма)

3. infml сістэ́ма, структу́ра;

the machinery of government сістэ́ма кірава́ння

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

кле́ма, ‑ы, ж.

Прыстасаванне для далучэння правадоў да машыны, прыбора, апарата.

[Ням. Klemme.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільноўбо́рачны і льноўбо́рачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для ўборкі лёну. Ільноўборачныя машыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запра́ўшчык, ‑а, м.

Той, хто робіць запраўку (машыны, прыбора і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратра́вачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які прызначаецца, служыць для пратравы. Пратравачныя машыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ро́тар, ‑а, м.

Вярчальная частка машыны (электрычнага генератара, турбіны і пад.).

[Ад лац. rotare — вярцець.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самарэгулява́нне, ‑я, н.

Аўтаматычнае рэгуляванне рэжыму работы якой‑н. машыны, механізма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чарпа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для чэрпання чаго‑н. Чарпальныя машыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Люфт 1 ’гара ў хаце’ (астрав., Сл. ПЗБ). Да люхт (гл.).

Люфт 2 ’зазор паміж часткамі машыны’ (ТСБМ). З рус. мовы, дзе люфт ’тс’ як тэхнічны тэрмін быў запазычаны з ням. Luft ’зазор, шчыліна’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

рэжы́м, -у, м.

1. Дзяржаўны лад.

Дэмакратычны р.

Стары р.

2. Устаноўлены распарадак чаго-н.

Правільны р. харчавання.

Школьны р.

Р. эканоміі.

3. Умовы дзейнасці, працы, існавання чаго-н.

Працоўны р. машыны.

Р. рэек.

|| прым. рэжы́мны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)