сты́плер

(англ. steepler)

конь, спецыяльна прывучаны для скачак з перашкодамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

белагры́вы, ‑ая, ‑ае.

У якога белая грыва. Белагрывы конь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

белакапы́ты, ‑ая, ‑ае.

У якога белыя капыты. Белакапыты конь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рассядла́цца, ‑аецца; зак.

Скінуць з сябе сядло. Конь рассядлаўся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

*Каншля́, ко́ншля ’малады конік’ (ТС), пруж., супонім, ’жарабец’, драг. ’гультаяваты конь, слабы конь’ (КЭС), навагр., баран, каньсля ’тс’ (Федар. Рук.), кончля ’невялікі слабы конь’ (Дразд.). Утварэнне з ‑ęt‑ суфіксам (konьbk‑ę); ‑л‑ < ‑j‑. Параўн. бел. канча, канчо ’слабы, мізэрны конь’ (Янк. 1, Сцяц.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

narowisty

наравісты;

koń narowisty — наравісты конь

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cugowy

запражны;

koń cugowy — выязны конь

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

вараны́​II schwarz;

вараны́ конь Ráppe m -n, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Scháukelpferd n -es, -e конь-гу́шкалка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schímmel II m -s, - бе́лы [сі́вы] конь

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)