куды́-ко́лечы, прысл.

Абл. Куды-небудзь. [Данілка:] Ужо б даўно са сваёй скрыпачкай паляцеў адгэтуль куды-колечы ў цяплейшую хату. Купала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

што-ко́лечы, род. чаго́-ко́лечы мест. неопр., обл. что́-нибудь, что́-л.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дзе-ко́лечы, прысл.

Абл. Дзе-небудзь. Бадай што іх дзе-колечы захапіў дождж, — падумаў [Рыгор] пра Сёмку з Волькаю ды Петруся з Гэляю. Гартны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ко́лечы — «хто-колечы, што-колечы» (ТСБМ). Гл. каліколечы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

-soever

suffix -ко́лечы

whosoever — хто́-ко́лечы

whatsoever — што́-ко́лечы

whensoever — калі́-ко́лечы

wheresoever — дзе́-ко́лечы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

куды́-ко́лечы нареч., обл., см. куды́-не́будзь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хто-ко́лечы мест. неопр., обл., см. хто-не́будзь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Тако́лечы ’нядаўна, толькі што’ (Сцяшк.). Няясна; другая частка слова адпавядае ‑колечы (гл.), прадстаўленаму ў спалучэннях каліколечы (гл.), хто‑ко́лечы ’хто-небудзь’, што‑ко́лечы ’што-небудзь’, утворанаму са спалучэння часціц *‑kole (ESSJ SG, 1, 318) і ўзмацняльнага ‑чы (параўн. цяперачы) або з *tako‑lĕ‑či, гл. так, а таксама ESSJ SG, 1, 305, 319.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

што-ко́лечы займ. разм. írgendwás

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

чый-ко́лечы мест. неопр., м., обл., см. чый-не́будзь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)