kretyński

крэцінскі; ідыёцкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wacky [ˈwæki] adj. infml эксцэнтры́чны; ідыёцкі, прысту́кнуты;

wacky news неправе́раная навіна́, чу́тка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ідыёцтва, ‑а, н.

Разм. Неразумнасць, бязглуздасць; ідыёцкі ўчынак. — Было б вялікім ідыёцтвам .. руйнаваць тыя гатовыя ўзоры гаспадаркі, да якой мы імкнёмся. Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

töricht a неразу́мны, ідыёцкі, дурны́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

insane

[ɪnˈseɪn]

adj.

1) ненарма́льны, псыхі́чна хво́ры

an insane asylum — дом для псыхі́чна хво́рых

2) кра́йне неразу́мны, бязглу́зды; ідыёцкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

idiot

[ˈɪdiət]

1.

n.

1) ідыёт -а m., ідыётка f.

2) ду́рань -ня m., тупі́ца -ы m & f.

2.

adj.

1) ідыёцкі (вы́раз тва́ру)

2) неразу́мны, дурны́, бязглу́зды

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

närrisch

1. a дурны́, ідыёцкі, вар’я́цкі, блазнава́ты;

~ wérden разм. звар’яце́ць, звіхну́цца;

ein ~er Kauz дзіва́к;

◊

das ~e Volk удзе́льнікі карнава́лу

2. adv разм.:

in j-n ~ verlíebt sein шалёна ўлюбі́цца [закаха́цца] у каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дурны, неразумны, безразважны, вар'яцкі; дурацкі, дурачыны, прыдуркаваты, бязмозгі, безгаловы, тупагаловы, цвердалобы, недапечаны, ідыёцкі (разм.); тупы, пусты (перан.) □ не ў сваім розуме, не пры сваім розуме

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)