bodyguard [ˈbɒdigɑ:d] n.

1. целаахо́ўнік

2. асабі́стая ахо́ва; эско́рт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Eskórte f -, -n эско́рт, канво́й, прыкрыццё

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

escort​1 [ˈeskɔ:t] n.

1. ахо́ва; эско́рт;

under escort пад ахо́вай

2. mil. канво́й

3. кавале́р, партнёр; партнёрка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bodyguard

[ˈbɑ:digɑ:rd]

n.

1) целаахо́ўнік -а m.

2) сьві́та f., эско́рт -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

konwój, ~oju

konw|ój

м. канвой; эскорт;

pod ~ojem — пад канвоем

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ЛЕГКАВЫ́ АЎТАМАБІ́ЛЬ,

аўтамабіль, прызначаны для перавозкі людзей (умяшчальнасць да 8 чал.) і багажу. Выпускаюцца з закрытымі кузавамі (седан, лімузін, купэ, універсал) і кузавамі з адкідным верхам (кабрыялет, ландо, фаэтон). Найб. пашыраныя 4—5-месныя Л.а. з закрытымі кузавамі. У залежнасці ад рабочага аб’ёму рухавіка, масы аўтамабіля, яго прызначэння, камфартабельнасці і інш. Л.а. падзяляюць на класы і групы, напр., мікралітражныя, малалітражныя. На Беларусі серыйная вытв-сць Л.а. пачата ў 1997 на з-дзе «Форд-Юніён» пад Мінскам.

Легкавы аўтамабіль «Форд Эскорт».

т. 9, с. 183

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

eskorta

eskort|a

ж. эскорт; ахова; канвой; суправаджэнне;

pod ~ą — пад канвоем

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Gefólge n -s, -

1) сві́та; дружы́на; эско́рт

2) вы́нік;

im ~ háben мець вы́нікам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

convoy

[ˈkɑ:nvɔɪ]

1.

v.t.

суправаджа́ць, ахо́ўваць, ве́сьці пад канво́ем

2.

n.

1) канво́й -ю m., ахо́ва f.

2) суправаджэ́ньне n., эско́рт -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

escort

1. [ˈeskɔrt]

n.

1) ахо́ва f.; канво́й -ю m., эско́рт -у m. (ганаро́вы, ахо́ўны)

2) кавале́р -а m. (які́ суправаджа́е дзяўчы́ну)

2. [ɪˈskɔrt]

v.t.

суправаджа́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)