wytwornie

элегантна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

изы́сканно нареч. вы́танчана; даліка́тна; элега́нтна; згра́бна; см. изы́сканный​ 2;

изы́сканно выража́ться вы́танчана (даліка́тна) гавары́ць;

изы́сканно оде́тый элега́нтна (згра́бна) адзе́ты (апра́нуты);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

finely

[ˈfaɪnli]

adv.

1) ува́жна, дакла́дна; руплі́ва

2) элега́нтна

a finely dressed woman — элега́нтна апра́нутая жанчы́на

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

перасме́шнік, ‑а, м.

Разм. Той, хто любіць высмейваць, перадражніваць каго‑н.; насмешнік. Мікола Нікановіч, малады празаік, заўсёды элегантна, крыху пад Купалу, апрануты чалавек, весялун і перасмешнік, даволі удала імітаваў Купалава чытанне. Лужанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

jauntily

[ˈdʒɔntɪli]

adv.

1) жва́ва, вясёла; разма́шыста (ісьці́)

2) элега́нтна, прыго́жа, стылёва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wykwintnie

1. вытанчана, элегантна;

2. камфартабельна, раскошна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyszukanie

I н.

адшуканне

II

элегантна, вытанчана

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

gentlemanly

[ˈdʒentəlmənli]

1.

adj.

ве́тлівы; до́бра ўзгадава́ны, джэнтэльмэ́нскі (мане́ры)

2.

adv.

па-джэнтэльмэ́нску, шляхо́тна; карэ́ктна; элега́нтна (апра́нуты)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wymyślnie

1. умела, па-мастацку;

2. вытанчана, элегантна, вычварна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Мадырава́цца 1, мадэравацца ’ўбірацца’, ’важнічаць’, ’манернічаць, крыўляцца’ (паст., шчуч., шальч., швянч., Сл. ПЗБ). З польск. moderować (się) ’тс’, у якім зліліся дзве лексемы: 1) moderować (się) ’стрымліваць, лагодзіць, заспакойваць’, а таксама ’майстраваць, будаваць, перарабляць, халтурыць’ < лац. moderāri, 2) moderować (się) ’элегантна апранацца’, ’прыхарошвацца’, ’манернічаць, крыўляцца’, ’зацягвацца ў карсет’ < miderak, midorak, minderak < нем. mieder ’гарсэцік, жакетка’.

Мадырава́цца 2 ’дурэць’ (віл. Нар. сл.) утварылася ў выніку збліжэння лексем мадырава́цца і *мадрава́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)