assessor [əˈsesə] n.

1. кансульта́нт; экспе́рт-кансульта́нт

2. ацэ́ншчык

3. экспе́рт; суддзя́ (спартыўных спаборніцтваў)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

valuer [ˈvælju:ə] n. ацэ́ншчык; экспе́рт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

boffin [ˈbɒfɪn] n. infml навуко́вец; экспе́рт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

adept​1 [ˈædept] n. зна́ўца, экспе́рт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

незале́жны, -ая, -ае.

1. Які не залежыць ад каго-, чаго-н.; самастойны, свабодны.

Н. эксперт.

Н. чалавек.

2. Які выражае самастойнасць у чым-н.

Незалежныя думкі.

Трымаць сябе незалежна (прысл.).

3. Самастойны ў міжнародных адносінах; суверэнны.

Незалежная дзяржава.

|| наз. незале́жнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дыспашэ́р

(фр. dispacheur)

афіцыйны эксперт, які праводзіць дыспашу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ekspert

м. эксперт; спецыяліст

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Gútachter m -s, - экспе́рт; рэцэнзе́нт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rzeczoznawca

м. знаўца, эксперт, спецыяліст

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

БАКА́РЫУС (Мікалай Сяргеевіч) (31.3.1869, Адэса — 23.12.1931),

украінскі судовы медык і крыміналіст, адзін са стваральнікаў суд. медыцыны і крыміналістыкі. З 1928 гал. суд.-мед. эксперт УССР. Па яго ініцыятыве ў 1923 у Харкаве створаны кабінет навук.-суд. экспертызы (з 1926 Ін-т суд. экспертызы, з 1931 яго імя). Аўтар прац «Судова-медыцынскія, мікраскапічныя і мікрахімічныя даследаванні рэчавых доказаў» (1910), «Судовая медыцына для медыкаў і юрыстаў» (1930) і інш.

т. 2, с. 229

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)