assessor [əˈsesə] n.

1. кансульта́нт; экспе́рт-кансульта́нт

2. ацэ́ншчык

3. экспе́рт; суддзя́ (спартыўных спаборніцтваў)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

valuer [ˈvælju:ə] n. ацэ́ншчык; экспе́рт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

adept​1 [ˈædept] n. зна́ўца, экспе́рт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

boffin [ˈbɒfɪn] n. infml навуко́вец; экспе́рт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

незале́жны, -ая, -ае.

1. Які не залежыць ад каго-, чаго-н.; самастойны, свабодны.

Н. эксперт.

Н. чалавек.

2. Які выражае самастойнасць у чым-н.

Незалежныя думкі.

Трымаць сябе незалежна (прысл.).

3. Самастойны ў міжнародных адносінах; суверэнны.

Незалежная дзяржава.

|| наз. незале́жнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дыспашэ́р

(фр. dispacheur)

афіцыйны эксперт, які праводзіць дыспашу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ekspert

м. эксперт; спецыяліст

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Gútachter m -s, - экспе́рт; рэцэнзе́нт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rzeczoznawca

м. знаўца, эксперт, спецыяліст

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Expérte m -n, -n экспе́рт, дасве́дчаны чалаве́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)