pinpoint​1 [ˈpɪnpɔɪnt] n.

1. не́шта ве́льмі мале́нькае, нязна́чнае

2. вастрыё шпі́лькі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

падшпілі́ць, ‑шпілю, ‑шпіліш, ‑шпіліць; зак., што.

Далучыць да чаго‑н. пры дапамозе шпількі, сашчэпкі і пад.; прышпіліць. Падшпіліць валасы. Падшпіліць спраўку да заявы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паадко́лвацца ​1, ‑аецца; зак.

Адкалоцца, адваліцца ў многіх месцах, усюды. Крыгі паадколваліся.

паадко́лвацца ​2, ‑аецца; зак.

Адкалоцца, адшпіліцца ў многіх месцах, усюды. Шпількі паадколваліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КРАПЕ́ЖНЫЯ ДЭТА́ЛІ,

дэталі для нерухомага змацавання элементаў канструкцый і машын. Да К.д. адносяцца вінты, заклёпкі (гл. Заклёпачнае злучэнне), балты, гайкі, шпількі, шрубы, шпонкі і інш., а таксама дапаможныя дэталі — шайбы, шплінты.

т. 8, с. 451

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПІ́НСКАЯ ШПІ́ЛЕЧНА-ФАНЕ́РНАЯ ФА́БРЫКА.

Дзейнічала ў г. Пінск Брэсцкай вобл. ў 1880—1914 (?). У розны час выпускала фанеру, абутковыя гвазды, шавецкія шпількі, скрынкі. Мела 3 паравыя машыны. У 1913 працавалі 544 рабочыя.

т. 12, с. 368

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

шпі́лечны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да шпількі, да вырабу шпілек. Шпілечная вытворчасць.

2. Спец. Звязаны з прымяненнем, выкарыстаннем шпілек (у 4 знач.). Шпілечнае мацаванне. Шпілечнае злучэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

scoff​1 [skɒf] n. насме́шка, здзек, глумле́нне; сарка́зм;

scoffs and jeers з’е́длівыя насме́шкі і шпі́лькі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

stiletto [stɪˈletəʊ] n. кінжа́л, стыле́т;

a stiletto beard баро́дка клі́нам;

stiletto heels infml то́нкія абца́сы; «шпі́лькі»

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

szpilki

мн. разм. шпількі (жаночыя туфлі)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ВАЙШКУНЫ́,

курганны могільнік балтаў 9—11 ст. на ПнУ ад в. Вайшкуны Пастаўскага р-на Віцебскай вобл. 9 курганоў у 1975 даследаваў Я.​Г.​Звяруга. Пахавальны абрад — трупаспаленне на гарызонце ці ў насыпе. Выяўлены рэшткі вогнішчаў. Сярод знаходак жал. сякеры, наканечнікі кап’я, шыла, шпількі, бронзавыя званочкі, фрагменты шыйных грыўняў, бранзалетаў, гліняныя прасліцы, кераміка.

т. 3, с. 462

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)