Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wąż
м.
1. змяя;
2. рукаў, кішка, шланг;
wąż gumowy — гумавы шланг;
mieć węża w kieszeni — скнарнічаць, скупіцца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
рука́ў, -кава́, мн. -кавы́, -каво́ў, м.
1. Частка адзення, якая пакрывае руку.
Доўгія рукавы (да кісці). Кароткія рукавы (якія закрываюць плячо).
2. Адгалінаванне ад галоўнага рэчышча ракі.
Р.
Нёмана.
3.Шланг для падачы вадкасцей або сыпучых цел, газаў.
Пажарны р.
Р. млына.
Усмоктвальны р.
|| памянш.рука́ўчык, -а, мн. -і, -аў, м. (да 1 знач.).
|| прым.рука́ўны, -ая, -ае (да 1 і 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
hydrant, ~u
м.
1. пажарны кран; гідрант;
2.шланг
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
hose1[həʊz]n. (pl.hose)
1.BrE рука́ў, кішка́ (для палівання); шланг, брандспо́йт
2.
1) панчо́шныя вы́рабы; трыката́жная бялі́зна
2) панчо́хі; шкарпэ́ткі «гольф»
3. рэйту́зы; ласі́ны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
КУЛЯЎРЫ́НА (ад франц. couleuvrin змеепадобны),
1) французская разнавіднасць першых узораў ручной агнястрэльнай зброі (14—16 ст.) тыпу аркебузы. Мела жал. або бронз. ствол, прымацаваны кольцамі да драўлянай ложы, і вузкі выгнуты прыклад; калібр 12,5—22 мм, даўж. 1,2—1,4 м, маса 5—28 кг.
2) Найб. даўгаствольныя (з адноснай даўж. канала ствала 18—50 калібраў) гарматы розных калібраў (42—240 мм), якія ўжываліся для прыцэльнай стральбы на вял. адлегласці ў еўрап. арміях (у т. л. ў арміі ВКЛ) і ваен. флатах у 15—17 ст. У Германіі наз.шланг і гакенбюкс, у Расіі — пішчаль. Гл.іл. пры арт.Зброя.