пазакла́сны, -ая, -ае.

Які праводзіцца не ў класе, не ў час класных заняткаў.

Пазакласнае чытанне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сабо́раванне, -я, н.

Адно з таінстваў хрысціянскай царквы: чытанне малітваў, памазанне ялеем цяжкахворага або паміраючага чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

курсо́рны: ~нае чыта́нне курсо́рное чте́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

го́ласны гро́мкий;

~нае чыта́нне — гро́мкое чте́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

объясни́тельный тлумача́льны;

объясни́тельное чте́ние тлумача́льнае чыта́нне;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

курсо́рный пед. курсо́рны;

курсо́рное чте́ние курсо́рнае чыта́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

declamation [ˌdekləˈmeɪʃn] n. fml дэклама́цыя, маста́цкае чыта́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

меладэклама́цыя, ‑і, ж.

Мастацкае чытанне ў суправаджэнні музыкі.

[Ад грэч. melos — песня, мелодыя і лац. declamatio — дэкламацыя.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

та́йнапіс, ‑у, м.

Умоўнае тайнае пісьмо; крыптаграфія. Чытанне тайнапісу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дачыта́ць, -та́ю, -та́еш, -та́е; -та́ны; зак., што.

1. Скончыць чытанне чаго-н.

Д. раман.

2. Прачытаць да якога-н. месца.

Д. кнігу да другога раздзела.

|| незак. дачы́тваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)