волше́бница чараўні́ца, -цы ж., чарадзе́йка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

witch [wɪtʃ] n.

1. ве́дзьма, вядзьма́рка;

an old witch стара́я карга́

2. чараўні́ца, чарадзе́йка; знаха́рка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

веду́нья прост. чараўні́ца, -цы ж., знаха́рка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

куде́сница

1. поэз., уст. вяшчу́нка, -кі ж.; (колдунья) вядзьма́рка, -кі ж., чараўні́ца, -цы ж.;

2. перен. чараўні́ца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чароде́йка

1. чарадзе́йка, -кі ж., чараўні́ца, -цы ж.; вядзьма́рка, -кі ж.;

2. перен. чарадзе́йка, -кі ж., чараўні́ца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

czarodziejka

ж. чарадзейка, чараўніца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

czarownica

ж. чараўніца; вядзьмарка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zamawiaczka

ж. знахарка; чараўніца; шаптуха

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Малашэбніца ’чараўніца’ (маз., Нар. Гом.). З рус. волшебница ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

зна́харка знаха́рка, -кі ж., чараўні́ца, -цы ж.; шапту́ха, -хі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)