праця́ўкаць гл. цяўкаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

kläffen vi га́ўкаць, цяўкаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

yap​2 [jæp] v. (at)

1. га́ўкаць, браха́ць, ця́ўкаць

2. slang балбата́ць, мало́ць (языком)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дзя́ўкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Тое, што і цяўкаць. Недзе злева басавіта дзяўкае сабака і сціхае. С. Александровіч. Дарэмна дзяўкае Карпусь, дарэмна кпіць з іхняй работы. Баранавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

yelp

[jelp]

1.

n.

ця́ўканьне n., віск -у m.

2.

v.i.

ця́ўкаць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ця́ўканне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. цяўкаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Аднойчы шчанюкі На двор прыбеглі, выпаўзшы з-пад маткі, Зірнулі ў розныя бакі І цяўканне ўзнялі. Корбан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паця́ўкаць, ‑ае; зак.

Разм. Цяўкаць некаторы час; цяўкнуць некалькі разоў. Сабака сваё зрабіў і толькі, каб не адразу парваць знаёмства з хлопцамі, адбегся і, вінавата аблізваючыся, пацяўкаў і падаўся дадому. Сташэўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

yap

[jæp]

1.

n.

1) брэх -у m., га́ўканьне, ця́ўканьне n.

2) Sl. рот -а m.

2.

v.i.

1) га́ўкаць, ця́ўкаць

2) Sl. балбата́ць, лапата́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

брахаць, гаўкаць, цяўкаць, залягацца, екатаць, яхкаць □ залівацца брэхам

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)