nbestimmtheit f - неазнача́льнасць, неакрэ́сленасць, цьмя́насць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ndeutlichkeit f -, -en няя́снасць; невыра́знасць, цьмя́насць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

niejasność

ж. няяснасць; няпэўнасць; цьмянасць; незразумеласць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nklarheit f -

1) няя́снасць

2) цьмя́насць, няве́данне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

тума́нность

1. тума́ннасць, -ці ж.;

си́льная тума́нность затрудня́ет радиопереда́чу мо́цная тума́ннасць перашкаджа́е радыёперада́чы;

спира́льная тума́нность астр. спіра́льная тума́ннасць;

2. перен. (неясность) цьмя́насць, -ці ж., тума́ннасць, -ці ж.;

тума́нность слов цьмя́насць (тума́ннасць) слоў;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

каламу́тнасць ж.

1. (уласцівасць, якасць каламутнага) Trübheit f -;

2. (цьмянасць) Mttheit f -, Glnzlosigkeit f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

акаві́та, ‑ы, М ‑віце, ж.

Уст.

1. Гарэлка, настоеная на карэннях. // Лепшы гатунак гарэлкі. — Набяру я мёду, налію ў карыта, падлію гарэлкі — будзе акавіта. Дубоўка.

2. перан. Паэт. Казачнае пітво, якое дае маладосць і прыгажосць; жыватворчы напітак. Вячорная цьмянасць твая, Красавік, Мой дух акавітаю паіць. Глебка.

[З лац. aqua vitae — вада жыцця.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Mttigkeit f -

1) змо́ранасць, сла́басць, вя́ласць, мля́васць

2) ма́тавасць, цьмя́насць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

blur1 [blɜ:] n.

1. невыра́знасць, цьмя́насць; расплы́вістасць;

Everything is a blur when I take off my glasses. Усё як адна пляма, калі я здымаю акуляры.

2. пля́ма, зага́на;

cast a blur on smb.’s reputation псава́ць чыю́-н. рэпута́цыю

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

mdłość

mdłoś|ć

ж.

1. моташнасць, млоснасць;

mieć ~ci — адчуваць сябе моташна; ванітаваць;

wywołać ~ci — выклікаць агіду (гідасць, моташнасць, ваніты, прыкрасць);

2. цьмянасць; шэрасць; нуднасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)