1. Хваравіты стан, які суправаджаецца гарачкай і дрыготкай. Прастудная ліхаманка.
2.Разм. Малярыя, трасца. — Прыходзіла цётка Рамэ, — сказаў Хоці. — Яна гаварыла, што ў цябе ліхаманка і табе трэба хіна...Арабей.
3.перан. Узбуджаны, трывожны стан; празмерна паспешлівая, гарачкавая дзейнасць. Біржавая ліхаманка. □ Ніхто нічога не ведаў,.. і кардон калаціла ліхаманка трывогі і жаху.Караткевіч.
•••
Балотная ліхаманка — тое, што і малярыя.
Жоўтая ліхаманка — вострая заразная хвароба, якая распаўсюджана ў трапічных краінах.
Крапіўная ліхаманка (уст.) — тое, што і крапіўніца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
bark
I[bɑ:rk]1.
n.
1) брэх -у m., браха́ньне n.
2) informal ка́шаль -лю m.
2.
v.i.
браха́ць
3.
v.t.
га́ркаць
•
- bark at the moon
- bark up the wrong tree
II[bɑ:rk]1.
n.
1) кара́, кары́ца f., лы́ка n.
2) гарба́рная кара́, дубі́льная кара́
3) хі́нная кара́, хі́наf.
2.
v.t.
1) абдзіра́ць кару́, ако́рваць
2) кальцава́ць
3) дубі́ць ску́ры (дубо́ваю каро́ю)
III[bɑ:rk]
n.
барк -а m. (трохма́чтавы карабе́ль)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)