храпе́нне ср. храпе́ние, храп м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хра́па

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. хра́па хра́пы
Р. хра́пы хра́п
Д. хра́пе хра́пам
В. хра́пу хра́пы
Т. хра́пай
хра́паю		 хра́памі
М. хра́пе хра́пах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

всхрап прост. храп, род. хра́пу м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

На́храп ’цураючыся паху, духу’ (Нас.), ’блізка’: Нахрап не пускае нікога (Ян.). Відаць, са спалучэння *на храп, гл. храпе́ць, храп.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

храпавы́, ‑ая, ‑ое.

Спец. Які мае храп ​2, забяспечаны храпам. Храпавая муфта. Храпавое кола.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Schnárchen n -s храпе́нне, храп

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

всхрапывание ср. храпе́нне, -ння ср.; храп, род. хра́пу м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прахрапці́, ‑пу, ‑пеш, ‑пе; ‑пём, ‑пяце; зак.

1. Утварыць храп. Хтосьці прахроп.

2. Храпці некаторы час.

3. Разм. Моцна праспаць некаторы час. Прахрапці ўсю ноч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прохрапе́ть сов.

1. (издать храп) захрапці́, храпяну́ць;

2. (какое-то время) прахрапці́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

chrapanie

н.

1. храп; храпенне;

2. хрыпенне; хрып

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)