whimper [ˈwɪmpə] v. хны́каць, скуго́ліць; ныць; скавыта́ць (пра сабаку)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пахны́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Хныкаць некаторы час. Ліпка пахныкала трохі, а потым згадзілася. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bitch​2 [bɪtʃ] v. infml (about) ска́рдзіцца; скуго́ліць, хны́каць; бурча́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

flénnen vi разм. хны́каць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

расхны́кацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Пачаць моцна і доўга хныкаць. — Ну, годзе вам, расхныкаліся. Не здолелі — не наракайце. М. Ткачоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скули́ть несов.

1. (о собаке) скавыта́ць;

2. (плакать) разг. скуго́ліць; хны́каць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хны́канне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. хныкаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Хто справу хныканнем распачынае, Той добрых вынікаў не мае. Корбан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

pímpeln vi разм. хны́каць, пла́кацца, ска́рдзіцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

plärren vi пагардл. раўці́, пла́каць; хны́каць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

skamlać

незак. скавытаць; скуголіць; хныкаць; канькаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)