погреба́ть несов. хава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хорони́ть​II несов., уст., прост.

1. (беречь) берагчы́, хава́ць;

2. (прятать) хава́ць;

◊

хорони́ть концы́ хава́ць канцы́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КАШПО́ (франц. cache-pot ад cacher хаваць + pot гаршчок),

дэкаратыўная ваза для кветкавага гаршка, часта падвешваецца да столі, на сцяне.

т. 8, с. 199

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

хава́нне ​1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. хаваць ​1 і хавацца ​1.

хава́нне ​2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. хаваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запря́тывать несов., разг. хава́ць, захо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хорони́ть​I несов. (погребать) хава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закурга́ньваць

‘хаваць каго-небудзь у кургане’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. закурга́ньваю закурга́ньваем
2-я ас. закурга́ньваеш закурга́ньваеце
3-я ас. закурга́ньвае закурга́ньваюць
Прошлы час
м. закурга́ньваў закурга́ньвалі
ж. закурга́ньвала
н. закурга́ньвала
Загадны лад
2-я ас. закурга́ньвай закурга́ньвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час закурга́ньваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пахава́ць​I гл. хаваць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вуалява́ць

‘рабіць што-небудзь няясным, хаваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вуалю́ю вуалю́ем
2-я ас. вуалю́еш вуалю́еце
3-я ас. вуалю́е вуалю́юць
Прошлы час
м. вуалява́ў вуалява́лі
ж. вуалява́ла
н. вуалява́ла
Загадны лад
2-я ас. вуалю́й вуалю́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вуалю́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скута́ць

‘зачыняць, хаваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. скута́ю скута́ем
2-я ас. скута́еш скута́еце
3-я ас. скута́е скута́юць
Прошлы час
м. скута́ў скута́лі
ж. скута́ла
н. скута́ла
Загадны лад
2-я ас. скута́й скута́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час скута́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)